Best of 2010-2019: Αναδρομή στα καλύτερα soundtracks της δεκαετίας

0
512
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 0    Average: 0/5]

Λόγος, κινούμενη εικόνα, ήχος και μουσική. Αυτά είναι τα συστατικά που αλληλεπιδρούν και διαμορφώνουν το κατάλληλο κινηματογραφικό περιβάλλον. Το soundtrack μιας ταινίας είναι ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία της. Είναι αυτό που σου μένει στο μυαλό στο τέλος κάθε ταινίας και μουρμουρίζεις το ρυθμό για μέρες, αυτό που όταν το ξανακούσεις μετά από καιρό θυμάσαι τόσο έντονα τις σκηνές λες και ήσουν μέρος τους. Ως μεγάλος οπαδός/λάτρης του κινηματγράφου και άλλο τόσο της μουσικής του δεν χρειάστηκα και πολύ χρόνο για να συγκεντρώσω τα καλύτερα soundtracks της μεγάλης οθόνης, για την δεκαετεία που μας πέρασε, χωρίς σειρά αξιόλογησης ή χρονική.

  • Γράφει ο Παναγιώτης Πυλαρινός απο το CinemaFiles

Let the Music Play….

Απο κάπου πρέπει να ξεκινήσουμε , οπότε ο “κλήρος” πέφτει στόν αγαπημένο (και με σημαντική παρουσία στήν λίστα) , Hans Zimmer και το πιο “mindfuck” soundtrack , για την πιο “mindfuck” ταινία -μέχρι την επόμενη- του Βρετανού σκηνοθέτη Christopher Nolan. Το ακούς ξανά και ξανά. Εξαιρετικό!

Λίγοι το κατάλαβαν , υποτιμήθηκε , αλλά η μουσική του … έχει μείνει. Αυτό είναι το Cloud Atlas.

Οι Daft Punk των ‘90s , φτιάχνουν ενα απο τα καλύτερα soundtracks των ‘10’s. Στο repeat!!

O Ryuichi Sakamoto την μουσική , ο Emmanuel Lubezki τις εικόνες … μαγεία.

Max Richter … κόλλημα. Ad Astra … άλλο κόλλημα.

Πήρε Όσκαρ όντας το καλύτερο από αυτά που προτάθηκαν. Δε νομίζω να χρειάζεται παραπάνω συστάσεις.

Μου κρατάει παρέα , απο την αρχή του 2019 , και για πολύ ακόμα.

7 Oscar για μια ταινία που -απο τεχνικής μεριάς- προκάλει (ναι, ακόμα) δέος. Ενα απο αυτά ήταν για την μουσική του. Ε, ναι!!

Στο μπέρδεμα του αιώνα , ξεπρόβαλε μια ταινία , με μπόλικη χολιγουντιανή αστερόσκονη και ολίγη δόση παλιού αμερικανικού κινηματογράφου … και ενα υπέροχο soundtrack.

Bohemian Rhapsody, Freddie Mercury, Queen και Όσκαρ στόν καταπληκτικό Rami Malek. Τέλος μηνύματος.

Ένα απο τα ωραιότερα τραγούδια -για τον κατάσκοπο που αγαπάμε.

Μια ταινία υψηλών οκτανίων , με ενα ακόμη πιο υψηλών οκτανίων soundtrack. Pump up the Volume!

Για τον υπογράφων το soundtrack της δεκαετείας. In Zimmer we Trust.

Τέταρτη συνεργασία του Paul Thomas Anderson με τον κυθαρίστα των Radiohead , Johnny Greenwood , και (μάλλον) η καλύτερη.

Κρατήστε και ενα bonus απο το έτερον ήμισυ Thom Yorke, απο το εξαιρετικής ατμόσφαιρας noir του  Edward Norton , Motherless Brooklyn.

Ξέρετε … Tarantino.

Μια απο τις πιο συναρπαστικότερες βιογραφικές ταινίες των ‘10’s , και παράλληλα ενα ισορροπημένο μείγμα δράσης και συναισθημάτων για την Formula 1 των 70s. Ολα ντυμένα με την μουσική -ποιός άλλος- του Hans Zimmer.

Το πιο Tarantino soundtrack … του διαστήματος. Groovy!!

Ακούγοντας μουσική …  “οδηγώντας”

Το χαμένο Όσκαρ του αδικοχαμένου Jóhann Jóhannsson. Και ο λόγος είναι το παρακάτω και καταπληκτικό κομμάτι του Max Richter , με το οποίο ξεκινά το υπέροχο Arrival.

Όταν η χρήση της μουσικής γίνεται με πρωτότυπο και κινηματογραφικά υποδειγματικό τρόπο.

Το ωραιότερο μουσικό κλείσιμο , για μια απο τις ωραιότερες τριλογίες των ‘10’s.

Κινηματογραφική και μουσική “έξοδος” … with a bang!!

H εμβληματική ταινία εποχής του Tom Hooper , συνοδευόμενο απο την υπέροχη μουσική του Alexandre Desplat.

Για φινάλε , δυο μουσικά -τηλεοπτικά- themes , τα οποία , απο το 2011 το πρώτο και το 2016 το δεύτερο , το (σιγό)μουρμουρίζεις.

Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.