Carrie – Κριτική ταινίας

0
842
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 1    Average: 3/5]

Διάρκεια: 100′

Πρωταγωνιστούν: Chloe Grace Moretz, Julianne Moore, Gabriella Wilde, κ.α.

Η Κάρι (Κλόε Γκρέις Μόρετζ) είναι ένα αφελές, ντροπαλό και συνεσταλμένο κορίτσι γεμάτο φοβίες για τον κόσμο και το κοινωνικό περιβάλλον, φοβίες και κόμπλεξ που της έχουν μεταδοθεί από την αυστηρή διαπαιδαγώγηση μιας τρομερά θρησκόληπτης μάνας (Τζούλιαν Μουρ). Στο σχολείο γίνεται στόχος χλευασμών από τις συμμαθήτριές της κυρίως, κάτι που συμβαίνει αρκετά συχνά και στην πραγματική ζωή στους κόλπους των εφήβων. Ιδιαίτερα σκληροί οι έφηβοι, όπως και τα παιδιά, βρίσκουν ευκαιρία πάντα να υποβιβάσουν αυτόν/αυτή που δείχνει «περίεργος/η» προκειμένου να επιβεβαιώσουν την υποτιθέμενη ανωτερότητα της προσωπικότητάς τους.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 1,5 / 5

Και η μόδα των remake καλά κρατεί στο Χόλιγουντ. Αυτή την φορά είναι η σειρά ενός κλασικού θρίλερ του Brian De Palma, του 1976, το Carrie. Έχω αναφέρει πολλές φορές ότι δεν μου αρέσει να συγκρίνω τις πρωτότυπες ταινίες με τα remake, διότι μιλάμε για άλλες εποχές και διαφορετικά οράματα του κάθε σκηνοθέτη. Βέβαια είναι ορισμένες ταινίες που δεν επιδέχονται επαναπροσδιορισμό του θέματος.

Στην προκειμένη περίπτωση, δεν μπορούμε να πούμε ότι το Carrie πετυχαίνει ακριβώς τον στόχο του και γίνεται όχι απαραίτητα αναγκαίο remake, αλλά έστω μια ένοχη απόλαυση. Μοιραία  και όπως ήταν αναμενόμενο, έχουμε μια σύγχρονη προσέγγιση του όλου θέματος που δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι εύστοχη, διότι τα social media και η ανάπτυξη της τεχνολογίας δεν βοηθάει το όλο εγχείρημα. Από την Kimberly Peirce που μας προσέφερε το εξαιρετικό Boys Dont Cry (βέβαια 15 χρόνια πριν), σίγουρα περιμένεις κάτι πιο φρέσκο που θα σου κεντρίσει το ενδιαφέρον. Αντ’ αυτού όμως έχουμε ένα ανιαρό θρίλερ, το οποίο κυλάει μεν γρήγορα και ανώδυνα, αλλά δεν σου δίνει απολύτως τίποτα να θυμάσαι. Όλα είναι flat, προβλέψιμα (ακόμα και αν δεν έχεις την πρωτότυπη) και κάπως στο τελευταίο ημίωρο υπάρχει λίγη κινητικότητα, όπου παρόμοια με το αυθεντικό εκεί ξεκινάει η δυνατή δράση. Η ανάπτυξη του χαρακτήρα της πρωταγωνίστριας δεν γίνεται σχεδόν ποτέ (αν και η Chloe Grace Moretz το παλεύει και είναι αξιοπρεπής), η Julliane Moore γίνεται καρικατούρα σε μια μέτρια ερμηνεία και το μόνο που απομένει είναι οι σκηνές σπλατεριάς στο φινάλε, μερικές εκ των οποίων είναι ικανοποιητικές.

Γενικά έχουμε να κάνουμε με μια ταινία που θα περάσει απαρατήρητη και δεν θα προσφέρει κάτι σε όποιον την παρακολουθήσει, καθώς όλα κυλούν βαρετά και χωρίς κάποια ένταση ή κορύφωση σε ένα μακράν από τα πιο αδιάφορα remake που έχουμε δεί τα τελευταία χρόνια. Ίσως, αν δεν μιλούσαμε για το Carrie, το συγκεκριμένο θρίλερ κάπως να βλεπόταν ευχάριστα αλλά στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει μια μεγάλη απογοήτευση και δυστυχώς είναι αδύνατον να μην συγκρίνεις την ενδιαφέρουσα ταινία του 1976 με αυτό το συνονθύλευμα.


Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.