Casino Royale (4 / 5)

0
643
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 0    Average: 0/5]

Διάρκεια: 140′
Πρωταγωνιστούν: Ντάνιελ Κρέγκ, Εύα Γκρίν, Μάντς Μίκελσεν, κ.α.

Ο νέος James Bond καλείται να τιμήσει τον απαιτητικότατο τίτλο του ‘007’. Η προαγωγή του αποτελεί ρίσκο για την υπηρεσία του, όχι επειδή στερείται ταλέντου, αλλά επειδή ο χαρακτήρας του δείχνει να είναι περισσότερο ασυμβίβαστος εν σχέσει με τους προκατόχους του. Η απειρία του παρόλα αυτά να ενεργήσει σε τόσο υψηλό επίπεδο επικινδυνότητας θέτει σε κίνδυνο την επιτυχημένη ολοκλήρωση της αποστολής του, γεγονός που πονοκεφαλιάζει τη προϊστάμενή του M. Ο αδίστακτος τραπεζίτης και χρηματοδότης ενός παγκόσμιου δικτύου τρομοκρατών, Le Chiffre, πρέπει να τεθεί εκτός μάχης από το διάσημο πράκτορα και για το σκοπό αυτό θα κληθεί να αντιμετωπίσει τον αντίπαλό του σε μία κρίσιμη παρτίδα πόκερ. Το πρόβλημα για τον Bond δεν είναι τόσο οι δολοφονικές επιθέσεις που αναμένεται να αντιμετωπίσει όσο η εξαιρετική τεχνική του αριθμομνήμονα Le Chiffre αλλά και η Vesper Lyn, μία γοητευτική αλλά τυπικότατη στα καθήκοντά της εντεταλμένη του Υπουργείου Οικονομικών της Μ.Βρετανίας που σκοπό έχει να ελέγξει τη διαχείριση του υπέρογκου ποσού που θα τζογάρει ο πράκτορας. Και ως γνωστόν, σε κανένα Bond δεν αρέσει ο έλεγχος.

Αλλάζοντας εντελώς ρότα από τις προηγούμενες ταινίες, έχουμε το Casino Royale, που αποτελεί το reboot του διάσημου ήρωα. Μια ταινία διαφορετική από τις άλλες και κυρίως από τις ανάλαφρες τελευταίες επιχειρεί και (κατά την προσωική μου άποψη) τα καταφέρνει απόλυτα να δώσει ένα νέο ξεκίνημα στον διάσημο ήρωα.

O James Bond, εν αντιθέσει με τους προκατόχους του και κυρίως τον ανάλαφρο Πίρς Μπρόσναν (ο οποίος φυσικά και ήταν απολαυστικός στον ρόλο του 007), δεν διστάζει να “τσαλακώσει” την εικόνα του και να βουτήξει σε δύσβατα για αυτόν μονοπάτια, κάτι που σπάνια είχαμε δεί στο παρελθόν. Είναι πιο ανθρώπινος, πιο τρωτός σε λίγα σημεία (κυρίως συναισθηματικά) ωστόσο παραμένει το κλασάτος και φινετσάτος και στο πρόσωπο του Ντάνιελ Κρέγκ βρίσκει τον επόμενο 007, ο οποίος κρίνεται ως επιτυχημένος.

Το σημαντικότερο είναι ότι καταφέρνει να διαφοροποιηθεί από το ωραίο μεν αλλά κλασικό και τετριμμένο από ένα σημείο και μετά μοτίβο του super cool πράκτορα και να υπάρξει μια “φρέσκια, πιο διερευνητική ματιά στην προσωπικότητα του James Bond.

Ξεκινώντας με μια ασπρόμαυρη σκηνή, που σφραγίζει την δυνατότητα του πράκτορα να έχει την άδεια να σκοτώνει ως “00”, μετά από δυο επιτυχημένες εκτελέσεις και παρουσιάζοντας τον Ντάνιελ Κρέγκ σιγά-σιγά και χωρίς φανφάρες και υπερ-ηρωικές σκηνές άλλων ταινιών (οι οποίες βέβαια όχι πως ήταν άσχημες), μας εισάγουν σε ένα εντελώς διαφορετικό σύμπαν του διάσημου ήρωα.

Η σκηνοθεσία του Μάρτιν Κάμπελ είναι εξαιρετική σε όλους τους τομείς, ενώ ο Ντάνιελ Κρέγκ πείθει απόλυτα ως 007 και ανταπεξέρχεται πλήρως στις απαιτήσεις του ρόλου του. Είναι και κλασάτος είναι και πιο λαϊκός, είναι και ανθρώπινος είναι και σκληρός και γενικότερα έχει όλα αυτά που θέλει να δεί ο φανατικός φίλος του εν λόγω πράκτορα και τον “καταξιώνουν” στα μάτια του κόσμου ως ολοκληρωμένο James Bond.

Τον πλαισιώνουν πολύ καλοί δεύτεροι ρόλοι προεξέχοντος του εξαιρετικου “κακού” Μάντς Μίκελσεν (ηθοποιός-πολυεργαλείο, που έχει διακριθεί σε πολλούς ρόλους κυρίως στην Δανία, απ’ όπου και πήρε το διαβατήριο για το Χόλιγουντ) και της σέξι αλλά όχι “γλάστρα” Εύα Γκρίν (πανέμορφη και ταυτόχρονα συνδυάζει τόσο την εμφάνιση, όσο και το υποκριτικό ταλέντο) και έπειτα σε μικρότερους αλλά επίσης καλούς ρόλους τον Τζιανκάρλο Τζιανίνι (σπουδαίος ηθοποιός του παρελθόντος), τον Τζέφρεϊ Ράιτ (μέγιστο ρολίστα, ότι του ζητηθεί το καταφέρνει με απόλυτη επιτυχία), την Τζούντι Ντέντς φυσικά στον ρόλο της “Μ” και τέλος τις κουκλάρες Κατερίνα Μουρίνο και Ιβάνα Μιλίσεβιτς.Ο καθένας και η κάθεμία εξαιρετικοί γι’ αυτό που πρεσβεύουν στην ταινία.

Εντέλει, ο καινούργιος James Bond είναι πιο ανθρώπινος, συμμετέχει πιο πολύ στην δράση και δεν χρησιμοποιεί τόσο τα gadget του, είναι λίγο πιο “αλήτης” έχοντας παράλληλα και στυλ και γενικότερα διαφοροποιείται από τους προκατόχους του και γίνεται ακόμα καλύτερος σε μια από τις καλύτερες ταινίες της σειράς με διαφορά. Αποδεικνύει ότι δεν χρειάζονται υπερβολές και φανφάρες, για να γίνει μια καλή ταινία για τον 007 και το Quantum of Solace απέδειξε ότι ο Κρέγκ ήρθε για να μείνει και δεν είναι κανένας τυχαίος.


Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.