Classic’s Corner: Stalker

0
933
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 4    Average: 1.8/5]

Χωρίς αμφιβολία ο Andrei Tarkofsky είναι ένας από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες στην ιστορία του κινηματογράφου, με κάθε του ταινία να είναι ένα σεμινάριο κινηματογράφου και γενικότερα μια σπουδή πάνω στον χώρο της έβδομης τέχνης.

Το αριστούργημα του Andrei Tarkofsky, Stalker, το οποίο θα μας απασχολήσει στο νέο Classic’s Corner, είναι μια ταινία υπόδειγμα σκηνοθεσίας και κινηματογράφησης που έχει επηρεάσει αν μη τι άλλο πολλές από τις σύγχρονες προσπάθειες και όχι μόνο.

Στη Ρωσία του μέλλοντος, ένας καθηγητής και ένας συγγραφέας προσπαθούν με την καθοδήγηση ενός στάλκερ να διασχίσουν την απαγορευμένη ζώνη. Σύμφωνα με τα λεγόμενα είχε πέσει εκεί ένας μετεωρίτης και δημιούργησε ένα μερος γνωστό ως «το δωμάτιο», όπου πραγματοποιούνται οι επιθυμίες των ανθρώπων.

Ο θρύλος του παγκόσμιου κινηματογράφου κατάφερε πριν πολλές δεκαετίες να δημιουργήσει ακόμα μια ακόμα έξοχη ταινία, η οποία καταφέρνει να θίξει ζητήματα που ακόμα και τώρα 4 δεκαετίες μετά παραμένουν επίκαιρα όσο δεν πάει.

Η ταινία είναι βασισμένη στη νουβέλα Roadside Picnic των Μπόρις και Αρκάντι Στρουγκάρσκι και περιγράφει την πορεία τριών ατόμων μέσα σε ένα φανταστικό τοπίο που ονομάζεται «ζώνη» αναζητώντας ένα σημείο που λένε ότι εκπληρώσει όλες τις επιθυμίες του ανθρώπου.

Θα ήταν άδικο φυσικά και δεν θα το κάνουμε να την συγκρίνουμε με κάποιες άλλες από τις ταινίες του, ωστόσο και στο Stalker ξεδιπλώνονται όλες οι αρετές του σπουδαίου δημιουργού και γενικότερα μιλάμε για ένα σπουδαίο δείγμα απλού και συναρπαστικού κινηματογράφου.

Η ταινία έχει πολλά υπέροχα πλάνα τα οποία ουσιαστικά έδωσαν το έναυσμα για μια νέα εποχή και την δημιουργία μιας πιο “εναλλακτικής” σκηνοθεσίας, ενώ κάποιες σκηνές με ιδιαίτερες τεχνικές του ξεκίνησαν μια… επανάσταση στον τομέα της μεγάλης οθόνης.

Σαγηνευτικός και όπως πάντα κυνικός σε όσα θέλει να περάσει μέσα από καθηλωτικές εικόνες, ερμηνείες που τσακίζουν κόκκαλα και μια κοινωνική κριτική η οποία μπορεί να είναι χρήσιμη ακόμα και τώρα, ο Tarkofsky με το Stalker κάνει θαύματα.

Δεν υπάρχει ούτε ένα πλάνο που να μην έχει κάποια συνοχή ή να λες ότι είναι αχρείαστο, χτίζει άμεση επαφή με τον θεατή σε πολλές σκηνές με τον τέταρτο τοίχο, ενώ παράλληλα φροντίζει ώστε να μην μπορέσει το βλέμμα ούτε δευτερόλεπτο να φύγει από την οθόνη.

Μερικές από τις στιχομυθίες που υπάρχουν μέσα στο Stalker είναι βγαλμένες μέσα από τα πιο τρελά όνειρα των απανταχού σινεφίλ ή για να το διατυπώσουμε καλύτερα γενικά πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες ταινίες που έβγαλε ποτέ ο κινηματογράφος.

Οι αλληγορίες που χρησιμοποιούνται είναι ορατές όχι μόνο μέσα από τους χαρακτήρες και τις ατάκες τους, αλλά και μέσα από τα χρώματα των πλάνων με τα περισσότερα να είναι πιο μουντά και άλλα πιο “ανοιχτά”, με την μονοχρωματική να δίνει άλλο τόνο στο Stalker.

Για να συνοψίσουμε, μιας και ότι και να πούμε είναι λίγο για αυτή την ταινία το Stalker είναι ένα ακόμα αριστούργημα της 7ης τέχνης, μια ταινία που δεν θα σταματήσει να επηρεάσει ολόκληρο το σινεμά όσο χρόνια κι αν περάσουν.

Το έργο του Andrei Tarkofsky, όχι μόνο δεν έχει ξεφτίσει από τον χρόνο, αλλά γίνεται ολοένα και καλύτερο με το πέρασμα των χρόνων και παραμένει επίκαιρο όσο ποτέ, με την εικόνα να μιλάει από μόνη της, μια ταινία που δεν πρέπει με τίποτα να χάσετε.


0
Λεπτά
 
  • Alisa Freyndlikh  
  • Aleksandr Kaydanovskiy 
  • Anatoliy Solonitsyn 
 

Stalker Trailer


Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.