Dom Hemingway – Κριτική ταινίας

1
779
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 0    Average: 0/5]

Διάρκεια: 90′

Πρωταγωνιστούν: Jude Law, Richard E. Grant, Demian Bichir, κ.α

Ντομ. Ένας διαβόητος διαρρήκτης χρηματοκιβωτίων, ο οποίος βγήκε από τη φυλακή μετά από 12 χρόνια και τώρα έφτασε η ώρα να συλλέξει ότι του οφείλουν. Ο Ντομ είναι ένας περήφανος άνθρωπος, ο οποίος αυτοαποκαλείται πρίγκιπας. Επισκέπτεται την Ιταλία με σκοπό να πάρει τα χρήματα που του χρωστά το αφεντικό του, για τον οποίο είχε δεχτεί να πάει φυλακή και παράλληλα προσπαθεί να έρθει κοντά με την αποξενωμένη κόρη του.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 2,5 / 5

Το Dom Hemingway είναι το τυπικό δείγμα μεγάλης χαμένης ευκαιρίας. Αυτό διότι έχει φτιαχτεί έναν εξαιρετικό χαρακτήρα (φυσικά βασισμένο στην τρομερή ερμηνεία του Jude Law), αλλά η ταινία δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες και την συνέπεια του ήρωα της.

H ταινία είναι καθαρά κομμένη και ραμμένη στα μέτρα στα μέτρα του εκπληκτικού Jude Law. Πραγματικά αυτή η φράση μπορεί να έχει ειπωθεί πολλές φορές, αλλά το “δεν τον έχει ξαναδεί έτσι” αποκτά άλλο νόημα με την ερμηνεία του Βρετανού ηθοποιού. Παραδίδει εντυπωσιακά τον ρόλο του και είναι αψεγάδιαστος σε μια ερμηνεία που δεν τον έχουμε συνηθίσει. Μεταμορφωμένος, με περισσότερο, όγκο, κοιλιά, και φυσιογνωμικά αλλαγμένος, ο Λο δεν μένει απλά εκεί.

Παθιάζεται με τον ρόλο του και κάνει τον θεατή να ταυτιστεί με τον Hemingway σε σημείο που όλα τα υπόλοιπα να πηγαίνουν σε δεύτερη μοίρα. Και όντως συμβαίνει αυτό, διότι όντως όλα τα υπόλοιπα είναι δευτερεύουσας σημασίας, με το σενάριο και την σκηνοθεσία να είναι εντελώς υποτονικά και άνευρα. Η εξέλιξη της ταινίας είναι εντελώς προβλέψιμη και ποτέ δεν γίνεται το βήμα παραπάνω, έτσι ώστε η ταινία για κάποιο λόγο (πέραν του Λο) να γίνει αξιομνημόνευτη.

Πολλές από τις καλές στιγμές της ταινίας, έχουν “καεί” από το trailer, ενώ το σενάριο δείχνει χαοτικό ώρες ώρες με τον πρωταγωνιστή να προσπαθεί να σώσει ότι μπορεί. Πολλά από τα κλισέ που φαντάζεστε, εμφανίζονται σε αυτή την όχι κακή ταινία καθώς έχουμε να κάνουμε με ένα αντισυμβατικό χαρακτήρα, ναρκομανή, αλκοολικό και γενικότερα οξύθυμο, ο οποίος τυχαίνει να είναι και πατέρας, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Για να μην είμαστε εντελώς άδικοι, η ταινία βλέπεται σχετικά ευχάριστα. Δεν είναι εκεί το θέμα, άλλωστε μιλάμε για ταινία 90 λεπτών. Εκεί που έγκειται το πρόβλημα της ταινίας είναι το γεγονός ότι σε αυτό το χρονικό διάστημα παρακολουθούμε ένα oneman show, αλλά δυστυχώς όχι κάτι παραπάνω.

Ο Dom Hemingway είναι διασκεδαστικός, κυνικός και απολαυστικός στο πρώτο της μέρος, στο δεύτερο όμως όλα έρχονται τούμπα και η ταινία γίνεται ανά σημεία βαρετή και άστοχη, σε σχέση με όσα υπόσχεται. Το μόνο που αναμφίβολα μένει από την ταινία είναι η απροσδόκητα και ευπρόσδεκτα διαφορετική παρουσία του πρωταγωνιστή της.


Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

1 ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.