Κριτική για το Horns

0
752
Horns Κριτική
Horns αφίσα
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 2    Average: 3/5]

Εδώ και μερικά χρόνια και συγκεκριμένα από το τέλος των ταινιών Harry Potter, o Daniel Radcliff προσπαθεί να αποτινάξει την περσόνα του διάσημου ήρωα και να αποδείξει στον κόσμο ότι ενηλικιώθηκε… κινηματογραφικά. Η (κινηματογραφική, διότι υπήρξε και θεατρική) αρχή έγινε με την ταινία τρόμου Woman In Black, What If και η ταινία της οποίας θα διαβάσετε την κριτική, το Horns.

Ο Alexandre Aja, είναι ένας από τους μετρ του τρόμου με ταινίες στο βιογραφικό του όπως το εξαιρετικό Haute Tension, το Hills Have Eyes και το διασκεδαστικό Piranhas. Με το Horns, επιχειρεί μάλλον περισσότερο την προσπάθεια ανάδειξης του Daniel Radcliff σε σταρ, παρά να φτιάξει μια ταινία με καυστικό χιούμορ και αυθεντικό τρόμο.

Μετά τη μυστηριώδη δολοφονία της φίλης του, ο Ιγκ, παρά την έλλειψη αποδείξεων, κατηγορείται απ` τους κατοίκους της κοινότητάς του ως δράστης. Καθώς είναι αγανακτισμένος με τους πάντες μέχρι και τον Θεό, διαπιστώνει ένα πρωί ότι έχουν φυτρώσει κέρατα στο μέτωπό του. Παρακάτω, βλέπει ότι η θέα τους ωθεί τους άλλους να του λένε ό,τι σκέφτονται χωρίς να αυτολογοκρίνονται και λίγο αργότερα ότι μπορεί ο ίδιος να τους υποβάλλει να κάνουν πράξεις που δεν ελέγχουν. Η ιστορία προχωρεί προς εξεύρεση του αληθινού δολοφόνου. Υπόθεση του Horns

Τα πράγματα στο Horns, δείχνουν σχετικά καλά στην αρχή. Το πρώτο ημίωρο μας προετοιμάζει για μια συμπαθητική κωμωδία και πριν αρχίσουμε να μπαίνουμε στο “ζουμί” της υπόθεσης, σε πείθει τόσο ο πρωταγωνιστής όσο και το περιεχόμενο της ταινίας, ότι αν μη τι άλλο θα είναι αυτό που λέμε “ένοχη απόλαυση”.

Πάρε τηλέφωνο τον… κερατά 

Ωστόσο, με το που ο πρωταγωνιστής αρχίζει και βγάζει κέρατα, την ταινία την παίρνει ο διάολος (ας κάνουμε και κάνα… φτηνιάρικο λογοπαίγνιο). Όλα παίρνουν την κάτω βόλτα με το Horns, να δείχνει ότι δεν έχει ταυτότητα.

Το χιούμορ μειώνεται σε σημείο που να μηδενίζεται και να μην γελάς καθόλου, η ιστορία όσο προχωράει γίνεται ολοένα και πιο αδιάφορη, ενώ δεν υπάρχει κάτι άλλο που να μπορέσει να κρατήσει την ταινία “όρθια”, με το εντελώς προχειρογραμμένο σενάριο και την ατζούμπαλη σκηνοθεσία, να καταβαραθρώνουν και τον όχι και τόσο κακό πρωταγωνιστή.

Η ταινία πέρα από το γεγονός ότι μοιάζει πολύ μεγάλη για αυτά (τα λίγα και από ένα σημείο και μετά αδιάφορα) που θέλει να καλύψει, δεν καταφέρνει να έχει έναν σαφή προσανατολισμό καθώς η μετάβαση από την κωμωδία στον τρόμο και από εκεί στην φαντασία δεν καταφέρνουν τις περισσότερες φορές να βγάλουν συναισθήματα στον θεατή.

Το δεύτερο μισό του Horns είναι εκείνο που κάνει την ζημιά στην ταινία, καθώς το σενάριο γίνεται εντελώς αφελές και παιδιάστικο, η κατάσταση ξεφεύγει με πολλές απιθανότητες να λαμβάνουν χώρα, με αποκορύφωμα το τραγελαφικό και γελοίο τελευταίο μισάωρο, με τις “αποκαλύψεις” να είναι πέρα ως πέρα παιδιάστικες και σίγουρα μόνο για αιφνιδιαστικές ανατροπές δεν μπορείς να τις πεις.

Εν ολίγοις, υπήρχαν οι δυνατότητες για μια ταινία που θα μπορούσε να συνδυάζει τρόμο, γέλιο και αίμα, ωστόσο όχι μόνο δεν καταφέρνει τίποτα από τα τρία, αλλά αντίθετα με κερασάκι στην τούρτα την υπερβολική σοβαροφάνεια της και τις αστείες ανατροπές της, σίγουρα μας προσφέρει μια από τις πιο αδιάφορες ταινίες της χρονιάς που ίσως και να ξεχαστεί γρήγορα. Κρίμα, γιατί ο Daniel Radcliff ακόμα και σε σημεία που η ταινία είναι αυτό το συνονθύλευμα που βλέπουμε, το παλεύει όσο μπορεί.


0
Λεπτά
 
  • Daniel Radcliff 
  • Juno Temple 
  • Max Minghella 
 

Horns Official Trailer 

Title
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Title

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.