Kριτική για την ταινία Black Christmas

0
611
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 0    Average: 0/5]

Το κολλέγιο Χόθορν κλείνει για τις διακοπές. Αλλά καθώς η Ρίλεϊ Στόουν (Ίμογκεν Πουτς, Green Room) και οι κολλητές της από την αδελφότητα -η αθλήτρια Μάρτι (Λίλι Ντονόγκουε, The CW’s Jane the Virgin), η επαναστάτρια Κρις (Αλεΐζ Σάνον, The CW’s Charmed) και η αχόρταγη Τζέσι (Μπρίτανι Ογκρέιντι, Fox’s Star) ετοιμάζονται να διασκεδάσουν μέχρι τελικής πτώσεως, ένας μασκοφόρος αρχίζει να δολοφονεί τα κορίτσια ένα ένα.

  • Γράφει ο Παναγιώτης Πυλαρινός απο το CinemaFiles

Καθώς αυξάνεται ο αριθμός των θυμάτων, η Ρίλεϊ και η ομάδα της αρχίζουν να έχουν δεύτερες σκέψεις για το αν μπορούν να εμπιστεύονται τους άντρες, όπως για παράδειγμα το αγόρι της Μάρτι, (Σάιμον Μιντ, Same But Different: A True New Zealand Love Story), τον νέο έρωτα της Ρίλεϊ, Λάντον, (Κάλεμπ Έμπερχαρντ, Amazon’s Mozart in the Jungle) ή ακόμα και τον αξιότιμο καθηγητή Γκέλσον (Κάρι Έλβς).

Όποια και αν τελικά είναι η ταυτότητα του δολοφόνου, αυτό που θα ανακαλύψει είναι ότι τα κορίτσια της γενιάς του δεν θα επιτρέψουν να γίνουν θύματα κανενός.

Η Σοφία Τακάλ (Always Shine), συνυπογράφει το σενάριο και σκηνοθετεί το δεύτερο remake (είχε προηγηθεί η ταινία του 2006) του “Τρόμος στο Παρθεναγωγείο” (αυτές οι ελληνικές μεταφράσεις) του Μπομπ Κλαρκ από το 1974 , υποσχόμενη, όμως, “μαύρα” Χριστούγεννα στους θεατές, καθώς αποτελεί μια προσαρμογή στην εποχή του #MeToo ενός “cult διαμαντιού” από τα 70s.

Βλέπεται το αυθεντικό Black Christmas δεν ήταν η πρώτη ταινία με ψυχασθενείς δολοφόνους που σκοτώνουν αθώους νέες και νέες. Ήταν όμως εκείνη που με τη δομή και το στυλ της ενέπευσε όλες τις σύγχρονες ταινίες του είδους, ξεκινώντας από το Halloween του Τζον Κάρπεντερ και δίνοντας την σκυτάλη στο Παρασκευή και 13 και όλες τις υπόλοιπες.

Η ταινία του 1974, όμως, ήδη είχε διαφοροποιηθεί από το genre για την εποχή της, όσον αφορά τη στερεοτυπική απεικόνιση των γυναικών στο είδος, ειδικότερα των νεαρών φοιτητριών. Οι επιθυμίες και οι ανησυχίες εκείνων των κοριτσιών, ήταν πολύ διαφορετικές από τις συνηθισμένες scream queens ή τις αφελείς νεαρές γυναίκες που ήταν τα συνήθη θύματα των δολοφόνων. Εκείνη η ταινία προσφέρονταν για μια νέα ανάγνωση, κάτω από το πρίσμα του 21ου αιώνα και της νέας εποχής που δίνει χώρο στις χειραφετημένες γυναίκες.

Η Τακάλ, όμως, φτιάχνει μια ταινία όχι για τους λόγους που ενδεχομένως θα ήθελε, αφού το remake του remake , του ομώνυμου slasher του 1974 είναι ένα ανέμπνευστο, κακόγουστο, έως και “all the way” φεμινιστικό θριλεράκι, προορισμένο καθαρά για ενα Χριστουγεννιάτικο cash-grab, το οποίο το μόνο που καταφέρνει είναι να βάλει τον θεατή στη θέση του ψυχοπαθή serial killer για να σφάξει μια ώρα αρχύτερα τις “κοπελιές” και να τελειώσει το μαρτύριο του. Στην καλύτερη περίπτωση, προκαλεί γέλιο. Υπερβολικά φλύαρο, (η τοξική αρρενωπότητα και η αντίσταση της αδελφότητας στο “κακό” που έρχεται με τη μορφή του μασκοφόρου (άνδρα) σφαγέα, σχολιάζεται επι 1 ολόκληρη ώρα), γεμάτο άχρηστες πληροφορίες και ιδιαίτερα λακωνικό στην παρουσίαση (λέμε τώρα) των χαρακτήρων, το Black Christmas καταλήγει ένα άνευρο, προβλέψιμο και ανόητο -στο βασικό σενάριακό του “θέλω”- θρίλερ.

Όταν έρθει εκείνη η στιγμή για τον απολογισμό της χρονιάς που φεύγει και δείτε οτι υπάρχει λόγος να τιμωρήσετε τον εαυτό σας για κάποιο λάθος που έκανε, δείτε το. Διαφορετικά … είσοδος στήν αίθουσα, με δική σας ευθύνη.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ★☆☆☆☆

– Ακόμα, μπορείτε να δείτε:


0
Λεπτά
 
  • Imogen Poots
  • Aleyse Shannon
  • Lily Donoghue
 

Βlack Christmas Trailer


Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.