Κριτική για την ταινία Hotel Mumbai

0
1021
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 0    Average: 0/5]

Tον Νοέμβριο του 2008 ένα κύμα τρομοκρατικών επιθέσεων σε ολόκληρη την Βομβάη, έριξε την πόλη στο χάος. Μία ομάδα Τζιχαντιστών κρυμμένη ανάμεσα σε απεγνωσμένους επιζώντες που έψαχναν για καταφύγιο εισέβαλε στο ξενοδοχείο TAJ. Εκεί και χωρίς διακρίσεις επιδόθηκαν σε μια σειρά από ανείπωτες πράξεις απανθρωπιάς και βίας. Η αληθινή ιστορία των θυμάτων και των επιζώντων,  της συμπόνοιας και του θάρρους τους απέναντι στο πιο  σκοτεινό πρόσωπο της ανθρωπότητας.

  • Γράφει ο Παναγιώτης Πυλαρινός από το Cinemafiles

Βασισμένο στο βραβευμένο με Emmy και Made in Australia ντοκιμαντέρ του 2009 , Surviving Mumbai , το Hotel Mumbai υιοθετεί μια τεταμένη και συγκινητική προσέγγιση στις καταστροφικές τρομοκρατικές επιθέσεις στήν Ινδία το 2008 – με 164 νεκρούς και εκατοντάδες ακόμα τραυματίες. Εστιάζοντας κατα κύριο λόγο στα γεγονότα γύρω από το πολυτελές Taj Mahal Palace Hotel, ο μικρομηκάς σεναριογράφος / σκηνοθέτης Anthony Maras στο ντεμπούτο του, τα καλύπτει με έναν αποτελεσματικό, επηρεαστικό και ενσυναίσθητο τρόπο , από όλες τις γωνίες: οι πλούσιοι επισκέπτες των οποίων οι διακοπές μετατράπηκαν σε εφιάλτη, το προσωπικό του ξενοδοχείου που έμεινε και διακινδύνευσε τη ζωή του, οι αστυνομικοί που ήταν συγκλονισμένοι από μια άνευ προηγουμένου κρίση, αλλά και τους ίδιους τους τρομοκράτες , που σκοτώνουν ανελέητα αθώους για έναν σκοπό για τον οποίο είναι έτοιμοι να πεθάνουν και οι ίδιοι.

Αποφεύγοντας οποιοδήποτε πολιτικό ή κοινωνικό σχόλιο , ο Maras επικεντρώνεται αποκλειστικά στο ίδιο το γεγονός, προσφέροντας παράλληλα μια ιστορία θριαμβευτικής αντιξοότητας που έχουμε δει πάρα πολλές φορές στο παρελθόν, η ταινία είναι τόσο γεμάτη στην εκτέλεσή της – αν και οι δύο ώρες που διαρκεί το Hotel Mumbai φαντάζουν λίγο υπερβολικές – και τελείως ήπια σε αυτό που προσπαθεί να πει, με χαρακτήρες που δεν ξεχωρίζουν πραγματικά στην οθόνη.

Το σενάριο – από τον Maras και τον John Collee (Happy Feet, Master και Commander) – καλύπτει την επίθεση του ξενοδοχείου διεξοδικά ,σε ένα βράδυ που μοιάζει να μην τελειώνει ποτέ (στην πραγματικότητα η τρομοκρατική επίθεση διήρκεσε τρεις μέρες) για τούς δώδεκα χαρακτήρες από διαφορετικά υπόβαθρα που βρίσκονται σε διάφορες περιοχές του τεράστιου κτιρίου όταν αρχίζουν οι πυροβολισμοί.

Υπάρχουν οι πρόσφατα παντρεμένοι,  Ντέιβιντ (Armie Hammer) και  Zahra (Nazanin Boniadi, ωραία ερμηνεία), με το νεογέννητο μωρό τους και την νταντά τους Sally (Tilda Cobham-Hervey). Υπάρχει ο γοητευτικός και ναρκιστής ρώσος επιχειρηματίας (Jason Isaacs , αγαπημένος). Υπάρχουν τα πιστά μέλη του προσωπικού του Taj, ειδικά ο σερβιτόρος  Arjun (Dev Patel) και ο θαρραλέος αρχισέφ, Hemant Oberoi (Anupam Kher). Και φυσικά οι τέσσερις τρομοκράτες (Amandeep Singh, Suhail Nayyar, Yash Trivedi, Gaurav Paswala), οι οποίοι περιφέρονται στο λόμπι και στους διαδρόμους οπλισμένοι μέχρι … τα δόντια, πυροβολώντας τους επισκέπτες και τους υπαλλήλους με εντελώς ψυχρό τρόπο.

Με μόνο τρείς ταινίες μικρού μήκους στο παλμάρε του , ο Marras κάνει εξαιρετική δουλειά σε ένα τόσο φιλόδοξο και πρώτο σκηνοθετικό εγχείρημα, καλύπτοντας κάθε γωνιά του ξενοδοχείου και κάνοντας κάθε πυροβολισμό ή έκρηξη τόσο ρεαλιστική που καταφέρνει να επικοινωνήσει με τον θεατή κανοντάς τον μέρος του γεγονότος, ενω παράλληλα δεν αγνοεί ποτέ την πραγματικά τρομακτική φύση των επιθέσεων. Το επίπεδο , μάλιστα, της ακεραιότητας της ταινίας είναι τόσο υψηλό που όταν ο Marras “ρίχνει” εμβόλιμα πλάνα απο το πραγματικό ντοκιμαντέρ, είναι δύσκολο να το ξεχωρίσεις από τη μυθοπλασία. Σε αυτό το αποτέλεσμα συμβάλουν, φυσικά, ο production designer Steven Jones-Evans (Κινηματογράφου) και ο DP Nick Remy Matthews (που επίσης κάνει το ντεμπούτο του), οι οποίοι ενισχύουν την ιδέα ότι αυτά είναι πραγματικά γεγονότα – ή τουλάχιστον όσο πιο κοντά στην πραγματικότητα μπορεί να είναι.

Οι ερμηνείες -αν και διδιάστατες- έχουν ρεαλισμό (με εξαίρεση τον χάρτινο χαρακτήρα του Hammer) , ενώ οι Patel, Kher αγγίζουν ιδιαίτερα με τις ερμηνείες τους -αφιερωμένοι στους πελάτες τους (“Ο φιλοξενούμενος είναι θεός” είναι το μάντρα που ακούμε αρκετές φορές από το προσωπικό). Οι τέσσερις άνδρες που παίζουν τους τρομοκράτες είναι επίσης πειστικοί, αλλάζοντας τα συναισθήματα απογοήτευσης, σύγχυσης αλλά και κωμωδίας πετυχημένα, με το τελευταίο σκέλος, ναι μεν να φαίνεται παράλογο, αλλά στην πραγματικότητα λειτουργεί αρκετά καλά, βοηθώντας κάπως την διάχυση της έντασης.

Στον πυρήνα του, το Hotel Mumbai είναι μια γιορτή της ανθεκτικότητας και του θάρρους του ανθρώπου μπροστά στο κακό. Με την εστίαση στόν άνθρωπο και με τον Maras να αναδημιουργεί τα γεγονότα με ρυθμό -που στιγμές, θυμίζει Greengrass (United 93, The Bourne Series)- , το Hotel Mumbai τιμά όλους όσους κινδύνευσαν και έχασαν τη ζωή τους στην επίθεση. Μετά και από πρόσφατες και παρόμοιες αγριότητες, που έλαβαν χώρα στο Christchurch της Νέας Ζηλανδίας, η ταινία γίνεται αυτόματα μια υπενθύμιση των σκοτεινών καιρών που ζούμε και γι ‘αυτό και το Hotel Mumbai δεν είναι μόνο ένα συναρπαστικό θρίλερ με βάση αυτά τα γεγονότα, αλλά και ένα με μια ασυνήθιστη προοπτική.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ★★★

– Ακόμα, μπορείτε να δείτε:


0
Λεπτά
 
  • Dev Patel
  • Armie Hammer
  • Nazanin Boniadi
 

Hotel Mumbai Trailer

 


Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.