Kριτική για την ταινία Light Of My Life

0
593
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 0    Average: 0/5]

Tαινίες για τη ζωή μετά απο μια Εξωγήινη Εισβολή , έναν παγκόσμιο ιό ή ακόμα και η επίθεση απο Ζόμπι , αποτελούν συνηθισμένα σενάρια καταστροφής , με συγκεκριμένη δομή και μια σειρά κλισέ σκηνών.

  • Γράφει ο Παναγιώτης Πυλαρινός (CinemaFiles)

Και όμως. Στην αρχική σεκάνς , της δεύτερης και μεγάλου μήκους ταινίας απο τον Οσκαρικό Casey Affleck, όταν και συναντάμε τους επιζήσαντες (πατέρας και κόρη) , το “κακό” έχει ήδη συμβεί, και η ζωή που ήξεραν κάποτε δεν είναι παρά ένα μακρινό, ξεθωριασμένο όνειρο.
Το τι συνέβη θα το μάθουμε αργότερα. Οι σεναριακές πληροφορίες έρχονται απο την επικεφαλίδα μιας παλιάς εφημερίδας σε ενα εγκαταλελειμμένο κατάστημα ειδών διατροφής, καθώς οι ήρωές μας “ψωνίζουν” βιαστικά προμήθειες. Αν και τελικά θα δούμε ολόκληρη την ιστορία μέσα από φλας-μπακ δελτιών ειδήσεων που καταγράφουν το χάος και την καταστροφή.

Θα υπάρξουν πολλές συναντήσεις με ξένους – μερικοί από αυτούς απειλητικοί, μερικοί φαινομενικά φιλόξενοι και φιλικοί. Οι ήρωες-επιζώντες μας θα ακούσουν φήμες και ιστορίες για μια “ιερή” πόλη ή μια στρατιωτική βάση ή μια νέα κοινότητα που θα μπορούσε να είναι η σωτηρία τους – αν μπορούν βέβαια να επιβιώσουν σε αυτό το μακρύ και επικίνδυνο ταξίδι , ώστε να φτάσουν με ασφάλεια σε ένα μέρος που μπορεί ή μπορεί και να μην υπάρχει.

Τα παραπάνω δεν αποτελούν spoiler για το post-pandemic φίλμ του σεναριογράφου/σκηνοθέτη Casey Affleck, καθώς το θλιβερό και βίαιο Light of my Life περιέχει τουλάχιστον ένα από τα προαναφερθέντα στοιχεία. Και τίποτα δεν είναι λάθος με τα παραπάνω. Απλά γίνεται η αναφορά μας για το αν ο Affleck βρίσκει έναν νέο και πρωτότυπο τρόπο να “στηρίξει” γνωστά σενάρια. Παρ’ όλα αυτά, όμως, ο Affleck κρίνεται “λίγος”.

Παρόλο που η ταινία είναι μια καλά κινηματογραφημένη και περιστασιακά βίαια αποτελεσματική δουλειά, ο Affleck αραιώνει τη δύναμη της ιστορίας με πάρα πολλές αυτοεπιληπτικές σκηνές , που πραγματικά δοκιμάζουν την υπομονή σου.

Ξεκινάμε με τον χαρακτήρα του Affleck, γνωστού μόνο ως μπαμπά, ξαπλωμένο δίπλα στήν 11χρονη Rag (φοβερή και με “μάγκικη ερμηνεία” η Anna Pniowsky), ο οποίος για ακριβώς 10 λεπτά εξιστορεί μια περίτεχνη αλλά περιέργη παραλλαγή της ιστορίας της “Κιβωτού του Νώε”.

Αυτό είναι το πρώτο, αλλά σε καμία περίπτωση το τελευταίο στιγμιότυπο, κατά το οποίο κάποια λογική “επιμέλεια” (λέγε με μοντάζ) θα μπορούσε να είχε θετικό αντίκτυπο σε μια σκηνή.

Δεδομένου ότι ο μπαμπάς και ο Rag περιηγούνται σε ένα σκληρό και κατά τα άλλα εντυπωσιακό τοπίο – ζούν καθημερινά, παίρνοντας κάθε πιθανό μέτρο για να αποφύγουν την επαφή με άλλους επιζώντες – εμείς θα μάθουμε τι έγινε 10 χρόνια πρίν , όταν ένας ιός που ονομάστηκε “The Female Plague” μόλυνε και σκότωσε σχεδόν κάθε γυναίκα στον πλανήτη.
Η σύζυγος του μπαμπά (Elisabeth Moss), που σύντομα θα “παραδωθεί” στον ιό, την βλέπουμε να γεννά. Το κοριτσάκι τους όμως , με ένα περιέργο τρόπο δεν παρουσιάζει συμπτώματα της πανώλης. Κάτι που σημαίνει, οτι σε έναν κόσμο όπου μόνο λίγα θηλυκά έχουν επιβιώσει , είναι δουλειά του πατέρα να βρίσκεται σε συνεχή κατάσταση ύψιστης επιφυλακής , αποφασισμένος να προστατεύσει την κόρη του από όλους τους αρσενικούς θηρευτές.

Η ταινία έχει ηδη αφεθεί , ώστε να ακολουθήσει λημέρια ίσως υπερβολικά γνώριμα ταινιών, … όπως των The Road (με την οποία μοιράζονται πολλά , αλλά όχι αριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά) και A Quiet Place , καθώς υπάρχει μια ζοφερή αίσθηση φόβου και ματαιότητας.

Υπάρχει όμως και μια ήρεμη αίσθηση ανθρωπιάς που λάμπει μέσα στο “Φως”, με τον Affleck και τον DP του Adam Arkapaw να συνθέτουν μια σειρά απο εκπληκτικά φωτογραφημένα πλάνα , διορθώνοντας έτσι τις όποιες αφηγηματικές ατέλειες της ταινίας, με τον Affleck να δείχνει σαφώς ότι έχει δυναμικό και ταλέντο και πίσω από την κάμερα.

Ενδιαφέρουσα ταινία ψυχολογικού και μετα-αποκαλυπτικού τρόμου με έντονο το στοιχείο του δράματος και της αβεβαιότητας. Η αέναη διαμάχη του καλού με το κακό, η σημασία της προσπάθειας και η δύναμη της θέλησης σε έναν κόσμο δίχως αύριο, το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και ο νόμος της ζούγκλας όταν παύει να υπάρχει ο πολιτισμός, η ελπίδα , είναι ολα στήν “θέση” τους.

Το Light of my Life δεν κάνει όμως την υπέρβαση που περιμέναμε στο πεδίο που εκπροσωπεί, στους διαλόγους δοκιμάζει την υπομονή σου (ενα 20λεπτο μείον θα ήταν το ιδανικό) , ενω αν το τέλος δεν περιελάμβανε την ελπίδα με την μανιέρα του, αμερικάνικου πάλι, μελό (έστω και με κάποιο μέτρο) θα είχαμε ένα μικρό αριστούργημα.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ★★✬☆☆

– Ακόμα, μπορείτε να δείτε:


0
Λεπτά
 
  • Casey Affleck
  • Anna Pniowsky
  • Tom Bower
 

Light Of My Life Trailer


Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.