Kριτική για την ταινία Ma

0
856
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 1    Average: 5/5]

Σου Αν… μια φαινομενικά άκακη και μοναχική γυναίκα που ζει ήσυχα στην πόλη του Οχάιο. Όταν η έφηβη Μάγκι της ζητάει να αγοράσει αλκοόλ για εκείνη και την παρέα της, η Σου Αν βρίσκει την ευκαιρία να κάνει… νέους φίλους. Έτσι, λοιπόν, παραχωρεί στα παιδιά το υπόγειο του σπιτιού της για να διασκεδάσουν, ώστε να είναι ασφαλή και να μη χρειαστεί να οδηγήσουν στην επιστροφή υπό την επήρεια του αλκοόλ. Μπορεί να ακούγεται πολύ καλό για να είναι αληθινό ένα τέτοιο δώρο από «έναν μεγάλο», όμως στη συμφωνία υπάρχουν και κάποιοι κανόνες: Ένα από τα παιδιά πρέπει να παραμείνει νηφάλιο. Δεν πρέπει να βλασφημούν. Δεν πρέπει να ανέβουν στον επάνω όροφο. Και επιβάλλεται να την φωνάζουν «MA».

  • Γράφει ο Παναγιώτης Πυλαρινός από το Cinemafiles

Όσο η παρέα των παιδιών σταδιακά απομακρύνεται από τη συναναστροφή με τη ΜA και όσο δε χρειάζονται πια τη φιλοξενία της, η μυστηριώδης γυναίκα αρχίζει να γίνεται εμμονική και αυτό που αρχικά φάνταζε ως το τέλειο εφηβικό όνειρο αρχίζει να γίνεται εφιάλτης. Το σπίτι της MA μεταμορφώνεται από το καλύτερο μέρος της πόλης, στο χειρότερο μέρος της Γης!

Ο Tate Taylor, (ξανα) συνεργάζεται με την βραβευμένη με Oscar® Octavia Spencer  -στήν ταινία, The Help- και μαζί μέσα από την απρόσμενη και απρόβλεπτη, ψυχωτική συμπεριφορά της Σου Αν, η οποία έχει άγνωστα κίνητρα και μυστηριώδεις σκοπούς,  χτίζει ένα αρχέτυπο από τη μυθολογία του φανταστικού τρόμου και το φέρνει στήν εποχή μας. Παράλληλα όμως αντλεί και το συναίσθημα της αγωνίας υπο τη μορφή μιας καθημερινής γυναίκας που μπορεί όλοι μας να γνωρίζουμε και να ζούμε δίπλα της, με τούς ανείπωτους φόβους που προκαλούνται  συχνά από το “κακό” της διπλανής πόρτας, όταν το ψυχολογικό τραύμα πάρει σκοτεινές διαστάσεις και εκφραστεί με τη μορφή της βίαιης εκδίκησης. Ο Taylor κρατάει καλά τα μυστικά του, ξεδιπλώνει το σασπένς, πιστό στην παράδοση ταινιών “ρεαλιστικού τρόμου” φτιάχνοντας ενα θρίλερ εκδίκησης, ενα είδος το οποίο έχουν τιμήσει ηρωίδες όπως η Glenn Close στην Ολέθρια Σχέση (1987) και η Kathy Bates στο Misery (1990).

Φυσικά, με τέτοιους συντελεστές, σου γεννιέται η προσδοκία για κάτι καλό. Προσδοκία που σιγά-σιγά φεύγει καθώς ο φιλμικός χρόνος κυλά εις βάρος της ταινίας. Κάτι που δεν ισχύει για την Octavia Spencer , η οποία παίρνει την ταινία στήν πλάτη της και προσπαθεί να κάνει το καλύτερο που μπορεί με το υλικό που της δίνεται (που δεν είναι πολύ).  Και αυτό είναι το (μόνο) καλό…

Ο στόχος / το κύριο θέμα της ιστορίας δεν είναι ενδιαφέρον, οι επιλογές των χαρακτήρων δεν είναι πιστευτοί , ενω παράλληλα η ταινία πάσχει στην σεναριακή εξέλιξη και στη σκηνοθετική της εκτέλεση. Επιπλέον, δεν υπάρχει τίποτα τρομακτικό στην ταινία!!

Το Ma, κουράζει με την ασταθή ιστορία του, εμπλουτισμένη με αμέτρητες χρονικές αναδρομές που -απο μια μεριά- εξυπηρετούν την επιδιωκόμενη ανάλυση του χαρακτήρα της Σου Αν για το μίσος της , αλλά σε εκνευρίζει με την συνεχή αποτυχημένη προσπάθεια να υπαινιχθεί κάτι που σαφώς υπάρχει, ενω παράλληλα προσπαθεί να σε πείσει για κάτι μη αληθοφανές και να σε αναγκάσει να δεχτείς ότι, πίσω από όλα όσα παρακολουθείς, υπάρχει αφηγηματικό βάθος, κρυμμένο μυστήριο και ουσία που αφορά στην εξέλιξη της ιστορίας.

Η ερμηνεία της Octavia Spencer (η οποία την τελευταία μισή ώρα “δίνει” πόνο) εξουδετερώνει πολλές από τις αδυναμίες του Ma, αλλά ο ανομοιογενής ρυθμός του και η επίπονη ιστορία “κρατούν” αυτό το θρίλερ από το να συνειδητοποιήσει πλήρως τις δυνατότητες του.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ★.5

– Ακόμα, μπορείτε να δείτε:


0
Λεπτά
 
  • Octavia Spencer
  • Luke Evans 
  • Juliette Lewis
 

Μa Trailer


Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.