Κριτική για την ταινία O Τυχοδιώκτης του Παρισιού

0
584
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 1    Average: 5/5]

Στο απόγειο της βασιλείας του Ναπολέοντα, ο Βιντόκ, ο μόνος άνθρωπος που απέδρασε με επιτυχία από δύο φυλακές υψηλής ασφαλείας, είναι ένας θρύλος. Αφού θεωρήθηκε νεκρός μετά από την τελευταία, εντυπωσιακή του απόδραση, ο πρώην κακοποιός κρατάει πια χαμηλό προφίλ, ως ένας απλός έμπορος ρούχων. Το παρελθόν του όμως δεν τον αφήνει ήσυχο, καθώς οι πρώην συγκρατούμενοί του τον κατηγορούν για μια δολοφονία που δεν διέπραξε. Για να αποδείξει την αθωότητα και τις καλές προθέσεις του, κλείνει μια συμφωνία με την αστυνομία: κυνηγά όλους τους κλέφτες και δολοφόνους του Παρισιού με αντάλλαγμα την ελευθερία του. Χωρίς καν να το προσπαθεί, ο Βιντόκ γίνεται από πρώην κατάδικος αστυνομικός.

  • Γράφει ο Παναγιώτης Πυλαρινός από το Cinemafiles

Στρατιώτης, κατάδικος, αστυνομικός, συγγραφέας και ιδιωτικός ντετέκτιβ – πηγή έμπνευσης για τον Βοτρέν του Μπαλζάκ, τον Γιάννη Αγιάννη του Ουγκώ και τον Ντυπέν του Έντγκαρ Άλαν Πόε, ο  πραγματικός Ευγένιος Φρανσουά Βιντόκ ήταν ένας Γάλλος τυχοδιώκτης που από κακοποιός έγινε επικεφαλής της γαλλικής αστυνομίας. Έζησε μια ταραχώδη ζωή που ενέπνευσε συγγραφείς , αλλά και τον Ζαν Φρανσουά Ρισέ (Blood Father, Επίθεση στο Σταθμό 13, Υπ’ Αριθμόν 1 Δημόσιος Κίνδυνος), σκηνοθέτη της ταινίας, ο οποίος είχε γοητευτεί από την ιστορία του Βιντόκ.

Τρίτη σκηνοθετική απόπειρα σκιαγράφησης μιάς εμβληματικής προσωπικότητας της μετεπαναστατικής Γαλλίας , μετά τον Ντάγκλας Σερκ με την ταινία A Scandal in Paris (1946) και το σκοτεινό και στα όρια του graphic novel Vidocq του 2001 με τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ στον ομώνυμο ρόλο. Τούτη την φορά τον Γάλλο ήρωα που έκανε το Παρίσι βασίλειό του υποδύεται ο ταλαντούχος Βενσάν Κασέλ που συναντιέται για ακόμα μία φορά με τον Ρισέ (μετά τα Θα Μείνει Μεταξύ μας και Υπ’ Αριθμόν 1 Δημόσιος Κίνδυνος: Μέρος Α’ και Β’) για να ενσαρκώσει – με αρκετή πειστικότητα – τον απατεώνα, επαναστάτη και ρομαντικό ήρωα.

Με γυρίσματα στο Παρίσι , με σοκάκια που φτιάχτηκαν από πέτρες της εποχής της πρώτης γαλλικής Αυτοκρατορίας – προσδίδοντας έτσι την αισθητική της εποχής και κάνοντας την ταινία να μοιάζει ένα ταξίδι στον χρόνο – και με 35αρι φίλμ στίς μηχανές του, ο Ρισέ συνθέτει μια αληθοφανή – στα μάτια του θεατή – ιστορία , παράλληλα όμως “τυλίγει” μια ιστορία εγκλημάτων, πολιτικής και εξουσίας σε μια φουσκωμένη και αιματηρή περιπέτεια , με θαυμάσιες χορογραφημένες σκηνές μάχης , αλλά πολύ λίγη, αν όχι ουσία.

Με χωρίς μεγάλη εμβάθυνση στα θέματα με τα οποία ασχολείται (με εξαίρεση, κάποια διάσπαρτα κοινωνικά σχόλια περί επανάστασης και πολιτικής) , με επιφανειακούς χαρακτήρες με τούς οποίους δεν δένεσαι ποτέ , ούτε σε νοιάζει η εξέλιξή τους -μαζί με τον σεναριογράφο Έρικ Μπεσνάρντ (Babylon AD) , ο Ρισέ αποφάσιζει να αποφύγει πολλά από αυτά που καθιστούν τον Vidocq ενδιαφέρουσα υπόθεση εκ των υστέρων , μετατρέπει τον ήρωα του σε ηγέτη μιας άτακτης μετά-γαλλικής “shoot-’em-up” επανάστασης , με το αποτέλεσμα να θεωρείται – αν οχι κακό – τουλάχιστον αδιάφορο.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ★★

– Ακόμα, μπορείτε να δείτε:


0
Λεπτά
 
  • Βενσάν Κασέλ
  • Φρέγια Μαβόρ
  •  Όλγα Κουριλένκο
 

O Τυχοδιώκτης του Παρισιού Trailer

 


Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.