Κριτική για την ταινία Once Upon A Time In Hollywood

0
4592
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 16    Average: 3.9/5]

Tο κινηματογραφικό ρεπερτόριο του Quentin Tarantino είναι φορτωμένο με αναφορές από την ιστορία του Hollywood, με ταινίες όπως τα The Hateful Eight, Kill Bill και Pulp Fiction που αποτίουν φόρο τιμής στις ταινίες που ο ίδιος φαίνεται ότι λατρεύει.

 

Με το Once Upon a Time Ιn Hollywood, ο QT πηγαίνει κατευθείαν στην πηγή, επισκέπτεται το Λος Άντζελες του 1969, όπου όλα αλλάζουν, όταν ο διάσημος τηλεοπτικός αστέρας Rick Dalton (Leonardo DiCaprio) και ο επί χρόνια κινηματογραφικός του «παρτενέρ», που εκτελεί χρέη κασκαντέρ, Cliff Booth (Brad Pitt) βρίσκονται σε μια βιομηχανία που δεν μπορούν πλέον να αναγνωρίσουν, ενω παράλληλα προσπαθούν να “χτίσουν” ένα όνομα για τον εαυτό τους γύρω από το χρονικό των δολοφονιών του Manson το 1969.

 

Πριν δείτε την ταινία Once Upon A Time In Hollywood, πρέπει να σας προειδοποιήσουμε. Δεν έχει καμία σχέση με ότι έχει κάνει ο Tarantino στις προηγούμενες του ταινίες, όχι σαν θεματολογία και περιεχόμενο μόνο, αλλά και γενικότερα σαν στυλ.

Με εξαίρεση κάποια σημεία και λεπτά, μιλάμε για την με διαφορά πιο light ταινία του και ίσως την πιο προσωπική του, μιας και είναι σαν να τον βλέπεις να παίζει με το παιχνίδι του και να αποτίει έναν φόρο τιμής στα 60s του Hollywood.

Είναι δεδομένο ότι και πάλι θα βρείτε πολλές σινεφιλικές αναφορές, πολλά easter eggs και πάει λέγοντας, ωστόσο εδώ ξεκάθαρα θέλει να κάνει ένα tribute στα 60s, τις συνθήκες που υπήρχαν τότε, τις χαμένες ευκαιρίες και πολλά ακόμα.

Μιλάει για μια εποχή που σίγουρα λείπει από τον κινηματογράφο, έχει πολλές καλτ στιγμές, καυτηριάζει φαινόμενα της εποχής που σήμερα είναι πιο επίκαιρα από ποτέ και ίσως ακόμα και το γεγονός πως κάποιοι σταρ αναγκαζόντουσαν να παίξουν σε οτιδήποτε για να μείνουν στην δημοσιότητα, σίγουρα τότε με πολύ λιγότερες εναλλακτικές.

Είναι περιττό να πούμε φυσικά πως για μια ακόμα φορά τα πλάνα του Tarantino είναι αφοπλιστικά και νιώθεις πως είσαι μέσα στα 60s, τα κάδρα του είναι παροιμιώδη και πάλι, φυσικά προσπαθώντας σε κάθε ένα από αυτά να δώσει κάτι στον θεατή.

Δεν έχει αλλάξει ταυτότητα σε καμία περίπτωση, ωστόσο εδώ έχουμε να κάνουμε με μια ταινία η οποία διαθέτει πολλά από τα homage στοιχεία του προς τις παλαιότερες δεκαετίες (και συγκεκριμένα εδώ στα 60s), ενώ πραγματικά το μοντάζ του είναι εξαιρετικό, καθώς έχει πάρει μερικές σκηνές από κλασικές ταινίες και έχει προσθέσει τον Leonardo DiCaprio σε αυτές. Και δεν μπορείς καν να καταλάβεις την διαφορά.

Διασκεδαστική, νοσταλγική και ανά στιγμές άκρως ευρηματική η νέα προσπάθεια του Quentin Tarantino νιώθεις πως είναι μια πιο προσωπική προσπάθεια, σαν να έχει ένα παιχνίδι και να θέλει να μας εξηγήσει όλες τις πτυχές του και πως “δουλεύει”.

Μπορεί πολλοί να νομίζουν ότι η ταινία έχει να κάνει με τις υποθέσεις του Charles Manson και της συμμορίας του, ωστόσο τοποθετείται απλά σε εκείνη την εποχή και δείχνει γενικότερα την κατάσταση και τον αντίκτυπο μέσα από άλλα γεγονότα. Μην περιμένετε (παρά μόνο σε μερικά σημεία) να δείτε δολοφονίες, αίματα και τα… ρέστα.

Η ταινία Once Upon A Time In Hollywood από τα πρώτα πλάνα σε προϊδεάζει φυσικά για το πως θα κινηθεί και παρόλο που ίσως νομίζεις ότι δεν υπάρχει καμία εξέλιξη, πάντα σου κεντρίζει το ενδιαφέρον με κάθε πλάνο να είναι καλύτερο από το προηγούμενο.

Ίσως να έπρεπε η διάρκεια να είναι πιο μικρή και να υπάρχουν μερικά πιο… στοχευμένα λεπτά, αλλά αν μη τι άλλο ο Tarantino παραδίδει για μια ακόμα φορά μαθήματα σινεμά, σκηνοθεσία και σεναρίου χωρίς ουσιαστικά να έχει καθαρό… σενάριο, αν το πάρεις ωμά.

Αδυναμίες υπάρχουν (όχι πολλές), μερικοί σίγουρα θα απορήσουν με αυτό το στυλ προσέγγισης του σκηνοθέτη, ωστόσο σε καμία περίπτωση δεν μπορείς να πεις ότι θα βαρεθείς ή θα αδιαφορήσεις, φυσικά αν είσαι fan του Tarantino.

Leonardo DiCaprio και Brad Pitt υπηρετούν άψογα τους ρόλους τους και μπορεί ο πρώτος να είναι ξεκάθαρα βασικός πρωταγωνιστής και να μοιάζει όντως με σταρ εκείνης της εποχής, αλλά ο ρόλος του Brad Pitt όχι μόνο δεν είναι αμελητέος, αλλά αντίθετα καθοριστικός και θα δείτε το γιατί από την αρχή και γενικότερα σε όλη την εξέλιξη της ταινίας.

Σε όλη την διάρκεια του Once Upon A Time In Hollywood, νιώθεις ότι χαζεύεις μια μεγάλη ταινία των 60s (η απεικόνιση της εποχής είναι άψογη το… λιγότερο) και σε παρασύρει όπως και να έχει ο Tarantino σε αυτό. Κάτι τέτοιο σίγουρα θα παραδεχτούν και άτομα που μπορεί να μην τους αρέσει η συγκεκριμένη προσπάθεια.

Δεν είναι η αψεγάδιαστη ταινία του ή μπορεί να μην μνημονεύεται όσο άλλες του, ωστόσο αν μη τι άλλο είναι ένα ακόμα παράδειγμα σκηνοθετικού μεγαλείου, εφευρετικότητας και σίγουρα μια προσπάθεια που έχει ανάγκη το σύγχρονο σινεμά.

Για να συνοψίσουμε και για να αποφύγουμε να σχολιάσουμε οτιδήποτε δεν πρέπει, το Once Upon A Time In Hollywood αποτίει φόρο τιμής, είναι ξεκάθαρα για τους fans του και σίγουρα παρά τις όποιες αδυναμίες, δίνει κάτι που λείπει από το σινεμά της εποχής μας: μια ταινία με ψυχή.

Είτε την λατρέψεις, είτε την μισήσεις, δεν μπορείς παρά να παραδεχτείς ότι έχει γίνει με μεράκι, έχει πολλές έξυπνες ιδέες και σίγουρα αν μπεις στο κλίμα της, αποκλείεται να μην το διασκεδάσεις.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ★★★.5

– Ακόμα, μπορείτε να δείτε:


0
Λεπτά
 
  • Leonardo DiCpario
  • Brad Pitt
  • Margot Robbie
 

Once Upon A Time In Hollywood Trailer


Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.