Κριτική για την ταινια Richard Jewell

0
260
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 0    Average: 0/5]

Μέσα στήν πορεία της καριέρας του -μεταπηδώντας απο τον διπλό ρόλο του ηθοποιού/σκηνοθέτη- ο Clint Eastwood έχει καταπιαστεί με ουκ ολίγες ταινίες που βασίζονται σε αληθινά γεγονότα.

  • Γράφει ο Παναγιώτης Πυλαρινός απο το CinemaFiles

Ο τέσσερις φορές βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης εμπνέεται -και εδω- από τη βομβιστική επίθεση στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα βασίζεται στο άρθρο της Marie Brenner για το Vanity Fair με τίτλο American Nightmare—The Ballad of Richard Jewell και αποτίνει (με την ιδιότητα μόνο του σκηνοθέτη) οχι μόνο έναν φόρο τιμής στίς αληθινές προσωπικότητες , των οποίων τις ιστορίες αφηγείται, αλλά και στην έννοια της πολυτιμότητας του ανθρώπινου παράγοντα που σε κρίσιμες καταστάσεις και συνθήκες πραγματοποιεί την υπέρβαση, σώζοντας ζωές.

Καθώς έχει επίσης επενδύσει -και στο παρελθόν- στήν ανάλυση της έννοιας του ηρωισμού, είτε με την αποδόμηση της Άγριας Δύσης με το Οσκαρικό Unforgiven είτε με την σκληρή πραγματικότητα των American Sniper και Sully , ο Eastwood , με τον Richard Jewel , επιστρέφει σε αυτά τα θέματα, εξετάζοντας πώς ο “ήρωας” του τίτλου της ταινίας (ένας εξαιρετικός Paul Walter Houser) γνώρισε την εξέλιξη του μετασχηματισμού , καθώς ξεδιπλώνει τα συνταρακτικά γεγονότα γύρω από αυτόν , που ενώ έσωσε ανθρώπινες ζωές , βρέθηκε στο στόχαστρο του FBI και του Τύπου και είδε τη ζωή του να διαλύεται για πάντα.

Και γιατί ολα αυτά; Γιατί, στις 27 Ιουλίου του 1996 και εν μέσω των Ολυμπιακών Αγώνων της Ατλάντα, ο φύλακας Richard Jewel ανακαλύπτει ένα ύποπτο πακέτο, κρυμμένο κάτω από έναν πάγκο, που αποδεικνύεται ότι περιέχει εκρηκτικό μηχανισμό. Με ελάχιστο χρόνο στη διάθεση του, βοηθάει να εκκενωθεί η περιοχή, σώζοντας πολλές ζωές. Τον ανακηρύσσουν ήρωα. Αλλά τρεις μέρες μετά, η ζωή του ταπεινού αυτού σωτήρα καταρρέει, όταν συνειδητοποιεί ότι το FBI τον θεωρεί τον κύριο ύποπτο για τη βομβιστική επίθεση.
Αυτή η ιστορία που μοιάζει με θρίλερ δεν είναι επινοημένη, αλλά πρόκειται για πραγματική περίπτωση. Από ειρωνεία της τύχης, εξαιτίας του αλτρουισμού του, ο Jewel πέρασε από ανάκριση για 88 μέρες, υπέστη δημόσιο εξευτελισμό και επίθεση από τα μέσα ενημέρωσης, χωρίς ποτέ να είναι σίγουρος ότι θα μπορούσε κάποτε να αποκαταστήσει το όνομα του.

Παρόλο που ο Jewell δεν κατηγορήθηκε ποτέ “επίσημα”, παρενοχλήθηκε απο την συστηματική επιβολή του νόμου (εκπροσωπούμενη εδω απο τον πάντα σταθερά ερμηνευτικό Jon Hamm ως πράκτορας του FBI, Tom Shaw) και δαιμονοποιήθηκε στα μέσα ενημέρωσης, απο την δημοσιογράφο Kathy Scruggs (Olivia Wilde) , με μοναδικό σύμμαχο τον ανεξάρτητο και αντισυμβατικό δικηγόρο του , Watson Bryant (ένας -για μια ακόμη φορά- εκπληκτικός Sam Rockwell), ο οποίος επιδίωξε επιμελώς την απαλλαγή του , παρόλο που το μόνο δικαστήριο στο οποίο εμφανίστηκε ήταν αυτό της κοινής γνώμης.

Ο Eastwood , βοηθούμενος απο την πένα του Billy Ray (Captain Phillips) , και με μπόλικο υλικό στήν “φαρέτρα” του , παίρνει κινηματογραφική “θέση” και ρίχνει στήν αρένα , ως ανταγωνιστές τα media και τον νόμο. Βλέπεται -ειδικά σε οτι έχει να κάνει με τα MME- είμαστε στην δεκαετία της Coca-Cola, του CNN και του αψεγάδιαστου -made in US of A- σώματος.

Ο Eastwood παρουσιάζει την ισχύ που ασκούν και οι δύο αυτές “υπηρεσίες”. Ταινίες όπως τα Spotlight και The Post έχουν δείξει τη σημασία της δημοσιογραφικής έρευνας για την αποκάλυψη της διαφθοράς , όπου υπάρχει. Ο Jewel του Eastwood δείχνει, όμως, την άλλη πλευρά του νομίσματος – πώς μια “βιαστική” έρευνα , αφού φυσικά τυπώθηκε σε μια εφημερίδα, μπορεί να καταστρέψει τη ζωή ενός ατόμου. Η ταινία δείχνει επίσης τις υπερβολικές “ελευθερίες” των κυβερνητικών υπηρεσιών , που όταν τους δόθηκε πλήρη αυτονομία , διάλεξαν να πεισθούν περισσότερο από τις προσωπικές τους προκαταλήψεις παρά από τα γεγονότα.

Αναμφίβολα , μερικοί θα “δούν’ την ταινία ως πολιτική. Λογικό , γιατί έτσι και αλλιώς ζούμε σε μια εποχή όπου “Όλοι οι Άνθρωποι του Προέδρου” (και οχι μόνο “εκεί”) κακολογούν τα mainstream media ως “fake news”. Ωστόσο το να αρνηθούμε την “βλαβερή” δύναμη των ΜΜΕ και να την “δούμε” ως καλή , είναι σαν αγνοούμε την πραγματικότητα. Παρ’ ολα αυτά ο πυρήνας της ταινίας παραμένει: Ένας απλός άνθρωπος -που θέλει να είναι αστυνομικός και να αφοσιωθεί στην ασφάλεια των ανθρώπων- που κάνει κάτι ηρωικό και μετά πληρώνει ένα μεγάλο τίμημα … τον ρίχνουν στούς “λύκους”.

Αποσταγμένο στην ουσία του, ο Richard Jewell παίζει μπάλλα σχεδόν όπως θα περίμενε κανείς από αυτό το είδος ταινιών. Ο 90χρονος πλέον auter δείχνει οτι έχει μελετήσει το υλικό του , και με την φρεσκάδα ενός νέου σκηνοθέτη μας παραθέτει τα γεγονότα και τα θέματα που τον απασχολούν – κινηματογραφικά -χρόνια , δικαιοσύνη, νόμος, ένας συνηθισμένος άνθρωπος σε μία ασυνήθιστη κατάσταση , με εξαιρετική ευκολία και ροή. Το τέλειο πάντρεμα , δηλαδή , μεταξύ σκηνοθέτη και υλικού.

O Eastwood, βέβαια, επιλέγει προσεκτικά τι να παρουσιάσει και πώς να το παρουσιάσει με τρόπο που να ταιριάζει με την προσωπική του ατζέντα – τα γεγονότα είναι μερικές φορές λίγο ασαφή – παράλληλα όμως , θέματα όπως αυτό , κάνουν την ταινία ακόμα πιο πολωτική στο σημερινό κλίμα, καθώς προωθεί την άγνοια της εποχής των “ψεύτικων ειδήσεων” και κλίνει λίγο προς την συντηρητική προπαγάνδα.

Διατηρώντας έναν πιο ήπιο – και μερικές φορές στα όρια του κωμικού – τόνο από το να γίνει πάρα πολύ σκοτεινό δημιουργώντας έτσι και έναν βαθμό συμπάθειας για τον Jewell, ο Eastwood δημιούργησε ένα συναρπαστικό απολογισμό του θριάμβου ενός απλού ανθρώπου, ενω παράλληλα η εμπιστοσύνη του στον ξεκάθαρο ηρωισμό του [Richard Jewell] είναι απλώς ένα σημείο εκκίνησης, ένας τρόπος να φτάσουμε στην καρδιά της ιστορίας: την επιβεβαίωση της αξιοπρέπειας του υποτιθέμενου ηττημένου. Και αυτή είναι η ιστορία που ο Eastwood λέει με τέτοια υπεύθυνη νηφαλιότητα , σε μία από τις καλύτερες ταινίες του 2020.

“Υπάρχει μια βόμβα στο Centennial Park. Έχετε 30 λεπτά” , επαναλάμβανε (για να ταιριάξουν την φωνή του , με αυτή του βομβιστή) πολλές φορές ο Richard Jewel.
Εγώ θα πω: “Υπάρχει μια υπέροχη ταινία στούς κινηματογράφους. Έχετε 130 λεπτά”…

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ★★★★☆

– Ακόμα, μπορείτε να δείτε:


0
Λεπτά
 
  • Paul Walter Hauser
  •  Sam Rockwell
  • Brandon Stanley
 

Richard Jewell Trailer


Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.