Κριτική για την ταινία Suspiria

0
1522
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 17    Average: 3.5/5]

Tα remake με μεταφορές παλιών ταινιών στο Χόλιγουντ δίνουν και παίρνουν τον τελευταίο καιρό και αυτό συμβαίνει με το Suspiria που πραγματικά μας προκάλεσε τεράστια έκπληξη αφού είδαμε την ταινία. Και σίγουρα όχι για καλό λόγο.

 

Μια νεαρή αμερικανίδα μπαλαρίνα, η Σούζι Μπάνιον, ταξιδεύει σε μια περίοπτη ακαδημία χορού στο Βερολίνο του 1977. Αυτό όμως που θα ανακαλύψει εκεί, είναι κάτι το πλέον μοχθηρό και υπερφυσικό. Ολοένα και τρομοκρατείται περισσότερο από μια σειρά ειδεχθών φόνων, και σιγά-σιγά διεισδύει στη σκοτεινή ιστορία της ακαδημίας.

 

Δυστυχώς ή ευτυχώς ότι μυρίζει χρήμα στο Χόλιγουντ , αποφασίζεται να “προσαρμοστεί” στην συχρονη πραγματικότητα (όχι μόνο χρόνολογικά αλλά και σαν ύφος ταινίας), ώστε να γίνει αρεστή στο κοινό.

Εδώ δεν ξέρουμε αν όντως θα βγάλει τόσο έσοδα η ταινία που θα δικαιολογηθεί το remake, γιατί πραγματικά η προσπάθεια που έκανε ο σκηνοθέτης του Call Me by Your Name, Luca Guadagnino όχι απλά αποδεικνύει ότι είναι από τις ταινίες που δεν χρειάζόταν να ξαναγυριστεί, αλλά είναι ακόμα και για… μηνύσεις μεταξύ σοβαρού και αστείου.

Ακόμα και οι καλύτερες των προθέσεων να υπήρχαν, αυτό που βγαίνει είναι μια ταινία χωρίς αρχή, μέση και τέλος, ένας ανεκδιήγητος αχταρμάς, που πραγματικά όχι μόνο δεν σέβεται ή δεν δίνει μια νέα ματιά στην παλιά ταινία, αλλά επιχειρεί να την διασύρει.

Για να το πάρουμε από την αρχή, εν μέρει ο Luca Guadagnino επιχείρησε να βάλει την δική του “πινελιά” στην πρωτότυπη ταινία και η αλήθεια είναι πως μέχρι τη μια ώρα (παρά τα δεδομένα κενά που έχει), δεν την λες τόσο αδιάφορη.

Ωστόσο από κει και πέρα, με αποκορύφωμα το απαράδεκτο τελευταίο της κομμάτι και ειδικά μια συγκεκριμένη (τραβηγμένη σε διάρκεια και όχι μόνο) σκηνή σε κάνει να νομίζεις ότι παρακολουθείς παρωδία και σε αφήνει με το στόμα ανοιχτό. Για όλους τους λάθος λόγους όμως.

Από την αρχή κάτι δεν κολλάει ωστόσο υπάρχει μια όχι τόσο κακή αισθητική και μερικές σκηνές που σου τραβούν κάπως την προσοχή, αλλά από κεί και πέρα όλα γκρεμίζονται και η ταινία παίρνει την κάτω βόλτα.

Αντί να έχει μια ένταση, αγωνία και τα συναφή, γίνεται ολοένα και πιο άνευρη (παρά την σκηνοθεσία και τους ήχους που θέλουν να σε πείσουν για το αντίθετο, ενώ πέρα από τις επεξηγήσεις που προκαλούν όλο και περισσότερες… απορίες, υπάρχει και βροχή από κλισέ, γραφικότητες και χαρακτήρες που είναι το λιγότερο καρικατούρες.

Για το κλίμα και την ατμόσφαιρα της πρωτότυπης, ούτε κατά διάνοια δεν μπορεί να την πιάσει και φυσικά αυτό όχι μόνο σε σύγκριση με αυτή, αλλά ούτε και σαν μεμονωμένη προσπάθεια αν την εκλάβεις.

Στο πιο κρίσιμο σημείο η ταινία χάνει εντελώς την μπάλα και μοιάζει πιο πολύ με παρωδία, παρά με remake. H εξέλιξη της ταινίας αποδεικνύεται άνευρη, τραγελαφική, περισσότερο προκαλώντας τα γέλια των θεατών, παρά την αγωνία τους.

Η σκηνοθεσία και το σενάριο πραγματικά δεν έχουν καμία συνοχή, ειδικά στο δεύτερο και πιο κρίσιμο κομμάτι της, με την ταινία Suspiria να γίνεται από το… πουθενά ένα από τα πιο απογοητευτικά και χειρότερα remake που έχουμε δεί.

Συν τοις άλλοις, οι ηθοποιοί που έχουν επιλεχθεί είναι ως επί το πλείστον απογοητευτικοί, με αποκορύφωμα την εντελώς άστοχη επιλογή της εντελώς flat Dakota Johnson, η οποία δεν βγάζει νεύρο, ένταση και μιλάει σχεδόν σε όλη την ταινία με την ίδια φωνή.

Aκόμα και η Tilda Swindon σε δυο ρόλους (ο ένας είναι άνδρικός) δεν μοιάζει ικανή να διασωθεί από το ναυάγιο, ενώ μερικοί εκ των υπόλοιπων πραγματικά καταφέρνουν να σε κάνουν να σκάσεις από τα γέλια, χωρίς καν να το θέλουν.

Γενικά εικόνες και ηθοποιοί αγγίζουν τα όρια της γραφικότητας σε πολλές σκηνές τους και πιο πολύ γέλιο βγάζουν (άθελα τους), παρά καταφέρνουν να σε “κρατήσουν” εκεί που χρειάζεται σε γραφικές over the top ερμηνείες. Οπότε και η τελευταία ελπίδα της ταινίας για κάτι καλό εξατμίζεται και εκεί.

Ειλικρινά βγαίνοντας από την αίθουσα τα λόγια είχαν στερέψει, σε αντίθεση με την οργή, καθότι η ταινία Suspiria όχι μόνο δεν έχει καμία σχέση με την υποβλητική ατμόσφαιρα της πρωτότυπης, αλλά αποτελεί και σαν μεμονωμένη προσπάθεια μια επιεικώς κάκιστη προσπάθεια.

Το μόνο που μπορεί να δικαιολογήσει την βαθμολογία είναι το ομολογουμένως πολύ καλό soundtrack του (λατρεμένου εννοείται) Thom Yorke. Είναι άλλωστε και το μόνο που κρατήσαμε από ένα συνονθύλευμα, μια ταινία πραγματικά ντροπή για την πρωτότυπη και όχι μόνο. Η κριτική μπορεί να έγινε εν βρασμώ, αλλά πιστέψτε με όσο περνούν οι ώρες, τα συναισθήματα οργής ολοένα και μεγαλώνουν.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 0.5

– Ακόμα, μπορείτε να δείτε:


0
Λεπτά
 
  • Tilda Swinton
  • Dakota Johnson
  • Mia Goth
 

Suspiria Trailer


Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.