Κριτική για την ταινία The New Mutants

0
1430
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 0    Average: 0/5]

Yπάρχει ένας άγραφος νόμος στόν χώρο της κινηματογραφικής παραγωγής: Όταν μια ταινία “κάθεται” στο ράφι για δύο χρόνια, είναι συνήθως ένα σημάδι ότι δεν είναι πολύ καλή. Στην πραγματικότητα, είναι πάντα ένα σημάδι ότι η ταινία δεν θα είναι πολύ καλή.

  • Γράφει ο Παναγιώτης Πυλαρινός (CinemaFiles)

Απο τούτο τον κανόνα δεν ξεφεύγει ούτε το “The New Mutants” το οποίο μετά από μια μακρά καθυστέρηση, (γυρίστηκε πριν από τρία χρόνια , στήν διάρκεια των οποίων έκανε και πάρα πολλά reshoots), βρίσκει τον δρόμο του πρός τις σκοτεινές αίθουσες . Επρόκειτο να είναι ένα μικρό riff στον κόσμο των “X-Men”, με τον συν-σεναριογράφο/σκηνοθέτη Josh Boone (The Fault in Our Stars) να προσπαθεί να φέρει ένα μικρό εφηβικό δράμα στο υπερηρωικό franchise, δοκιμάζοντας κάτι διαφορετικό στο πως είναι να είσαι “μεταλλαγμένος” . Βέβαια ενω ο Boone έχει μια καλή σχέση με το μελόδραμα , δεν είναι ο σκηνοθετικός “τύπος” των οπτικών εφέ ή ακόμη και μαέστρος τρόμου, ώστε να διαχειριστεί τις απαιτήσεις του είδους του “The New Mutants” , το οποίο καταλήγει με ενα ratio , 75% ενός κοινότυπου εφηβικού δράματος και… 25% !! δράσης .

Το λοιπόν , έχουμε τέσσερις νεαρούς μεταλλαγμένους , οι οποίοι κρατούνται σε ένα απομονωμένο νοσοκομείο υπό ψυχιατρική παρακολούθηση. Η δρ. Σεσίλια Ρέγες, πιστεύοντας πως τα παιδιά αποτελούν κίνδυνο για τους εαυτούς τους αλλά και για τον υπόλοιπο κόσμο ως ομάδα, τους επιβλέπει στενά, ενώ πασχίζει να τους μάθει πώς να χειρίζονται σωστά τις ξεχωριστές δυνάμεις τους. Όταν η Dani (μια άψυχη ερμηνευτικά Blu Hunt) φτάνει και ενώνεται με την υπόλοιπη ομάδα στις εγκαταστάσεις , μετά απο μια οικογενειακή τραγωδία , όπου αρχίζουν να συμβαίνουν παράξενα περιστατικά , καθώς οι υπόλοιποι της “ομάδας” βασανίζονται από συχνές παραισθήσεις, καθώς οι νέες τους ικανότητες – αλλά και η φιλία μεταξύ τους – θα δοκιμαστούν ενώ αγωνίζονται για να επιβιώσουν.

Στο σεναριακό χαρτί, το “The New Mutants” φαίνεται οτι θα ήταν μια καλή περίπτωση (πριν τα ατελείωτα γυρίσματα και τις αναβολές) … το 2017. Παίζει στο ίδιο “γήπεδο” με τούς “X-Men”, ασχολείται με τη μεταλλαγμένη ζωή , σε μία μόνο τοποθεσία (το φίλμ είναι γυρισμένο ουσιαστικά μέσα σε ενα “ψυχειατρείο” – διατηρώντας το κόστος του χαμηλό) , ενω διαθέτει ενα σχεδόν αναγνωρίσιμο cast για να βοηθήσει να πουλήσει την εμπειρία στο κοινό του PG-13 , παρά το γεγονός οτι είχε προμοταριστεί …. ως θρίλερ/τρόμου , με το σενάριο των Boone και Lee να δίνει παραπάνω βάρος στα teenage προβληματά των ηρώων του , πριν καν καλά-καλα οι χαρακτήρες ενδυναμωθούν ενάντια στο κακό , χάνοντας έτσι πολύτιμο φιλμικό χρόνο αλλά και δυναμική.

Καταλαβαίνουμε οτι ο Boone κατά βάθος προσπάθησε να φτιάξει μια ιστορία ενηλικίωσης για μια ομάδα ανθρώπων που αποδέχονται το παρελθόν τους και τις τωρινές τους ανησυχίες και προχωρούν στο μέλλον , με την Dani να αγωνίζεται με την προσωπική απώλεια και την αινιγματική της θέση στο επίκεντρο μιας “ψιονικής” έξαρσης , και τη Rahne (Williams) να “παλεύει” με τον Χριστιανισμό και την ομοφυλοφιλία , με τους υπόλοιπους να μοιράζονται με τον θεατή τις ιστορίες τους , αλλά με το σενάριο (και το μοντάζ) να δυσκολεύεται να διαχειριστεί τη συντροφικότητα (η έλξη μεταξύ της Rahme και της Dani “έρχεται” άκομψα μέσα σε λίγες μέρες) , ενώ υπάρχουν σκηνές -ας το πούμε δράσης- που οι ήρωες ενεργούν σαν να είναι παλιοί φίλοι, μόνο και μόνο για να “βγούν” σκηνές που αμφισβητούν την ταυτότητα και την ιστορία του άλλου.

Οι ερμηνείες είναι ως επί το πλείστον αδιάφορες, με την Taylor-Joy –μετά την Blu Hunt– να πνίγεται ανάμεσα σε μια ρωσική προφορά/γελοιογραφία και το στύλ ενός mean girl του Disney Channel . Η Braga είναι εξίσου κενή κάνοντας… την νοσοκόμα Ratched του ψυχειατρείου. Μόνο η Williams (Game of Thrones) φαίνεται να δίνει μια μικρή ανάσα ζωής στόν χαρακτήρα της , αλλά ο Boone δεν ξέρει πώς να την εκμεταλλευτεί . Αποτέλεσμα ; Ερμηνείες και ακατάλληλη σεναριογραφία πάνε στόν πάγκο , ώστε να αναλάβουν τα οπτικά εφέ στο φινάλε , με τους “ Νέους Μεταλλαγμένους “ να εξοπλίζονται τελικά με τις δυνάμεις τους , ώστε να νικήσουν το “κακό”. Παράλληλα ήχος και φώς δεν είναι εκθαμβωτικά , καθώς χειρίζονται από έναν σκηνοθέτη που δεν έχει τα χρήματα ή την εκπαίδευση για να δώσει τόπο στήν δράση με τα “X-Men Babies” του.

Αδιάφορο σεναριακά, ερμηνευτικά και με σοβαρά σκηνοθετικά λάθη, το “The New Mutants” καταλήγει σε μια άδεια εμπειρία θέασης, ακόμη και με τις μειωμένες προσδοκίες που είχαμε πρίν καν πέσουν τα πρώτα καρέ τούτου του φίλμ. Σε κάποια στιγμή της ταινίας η Illyana της Anya Taylor-Joy χαρακτηρίζει την Dani της Blu Hunt , ως την χειρότερη μεταλλαγμένη που έχει δει. Δυστυχώς, το ίδιο ισχύει και για την ίδια την ταινία.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ★☆☆☆☆

– Ακόμα, μπορείτε να δείτε:


0
Λεπτά
 
  • Maisie Williams
  • Anya Taylor-Joy
  • Charlie Heaton

The New Mutants Trailer


Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.