Κριτική για την ταινία Assassin’s Creed

0
1827
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 45    Average: 2.7/5]

Οι μεταφορές των videogames στον κινηματογράφο αποτελούν συχνό φαινόμενο εδώ και πολλά χρόνια (πιο πρόσφατο είναι αυτό του Warcraft) και πλέον ήρθε η ώρα για την κριτική από την ταινία Assassin’s Creed.

Μέσω μιας επαναστατικής τεχνολογίας που ξεκλειδώνει τις γενετικές του μνήμες, ο Κάλουμ Λιντς βιώνει τις περιπέτειες του προγόνου του, Αγκιλάρ, στην Ισπανία του 15ου αιώνα. Ο Κάλουμ ανακαλύπτει ότι κατάγεται από μια μυστηριώδη κρυφή αδελφότητα, τους Assassins, και συγκεντρώνει φοβερές γνώσεις και ικανότητες για να αντιμετωπίσει την καταπιεστική και παντοδύναμη οργάνωση Templar στο σήμερα.

Το Assassin’s Creed ανήκει στις ταινίες που πραγματικά έχουν ακουστεί τόσο και τις περιμένεις πως και πως ελπίζοντας πως θα σε αποζημιώσουν και δεν θα απογοητεύσουν. Τι καταφέρνει να κάνει η φιλόδοξη και ριψοκίνδυνη μεταφορά του videogame;

Είναι  πολλά που έχουν κυκλοφορήσει, έχουμε διαβάσει, ακούσει και πάει λέγοντας, με τους αμέτρητους fans να περιμένουν πως και πως την ταινία και πλέον λοιπόν ήρθε η ώρα για τον απολογισμό, που δυστυχώς δεν είναι αυτό που περιμέναμε.

Να αναφέρω ότι δεν είμαι και τόσο σχετικός με το videogame, ωστόσο έτσι κι αλλιώς η κριτική γίνεται για την ταινία μεμονωμένα, όπως και στο Warcraft. Για το Assassin’s Creed μπορείς να πεις πολλά σίγουρα όχι όμως ότι αποτελεί μια χορταστική ταινία.

Ενώ στο πρώτο μέρος είναι φανερό ότι προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην δράση, όσο και στην αρκετά φορτωμένη πλοκή, όχι πάντα με την ίδια επιτυχία, αλλά αξιοπρεπέστατα, το δεύτερο μισό καταλήγει σε έναν αχταρμά.

Η δράση όταν μεταφέρεται στο 1492 έχει μερικά πολύ εντυπωσιακά πλάνα, εξαιρετικά προσεγμένη παραγωγή, πολύ καλή απεικόνιση του σύμπαντος και των χαρακτήρων, ωστόσο όταν γυρνάμε στην πραγματικότητα τα πράγματα δεν πάνε καλά.

Υπάρχουν μερικές υπερβολές (που σίγουρα αν έβγαζαν κάποιο νόημα και ειδικά στο φινάλε) σίγουρα δεν θα μας ενδιέφεραν και παρά το γεγονός ότι μιλάμε για ταινία φαντασίας και κάποια… κλισέ χρειάζονται, η κατάσταση από ένα σημείο και μετά είναι ανυπόφορη.

Η ταινία αρχικά είναι αρκετά εντυπωσιακή και επιβλητική, χάνει ωστόσο πολλά στο δεύτερο μέρος, μιας και δεν έχει σταθερό ρυθμό και ακροβατεί στην ανούσια φλυαρία (με την έννοια ότι δεν έχουμε κάτι που βοηθάει ιδιαίτερα την πλοκή και επαναλαμβάνεται) και την “καταστροφή” των χαρακτήρων.

Είναι απίστευτο πραγματικά πως ηθοποιοί όπως οι Marion Cotilliard, Jeremy Irons, Brendan Glison και άλλοι καταλήγουν ή να γίνονται καρικατούρες ή να μην έχουν αυτά που τους αναλογούν, με τον Michael Fassbender να είναι απλά οκ, χωρίς να προσφέρει και εκείνος κάτι το φοβερό.

Σε μια ακόμα μεταφορά videogame (μπορεί να το “κράζουμε” συχνά, δεν είναι εύκολο πράγμα), ο Justin Kurzel (εν αντιθέσει με το πολύ καλό και τελείως διαφορετικό MacBeth) χάνει εντελώς την μπάλα από ένα σημείο και μετά, συνεχίζοντας την… κατάρα του Hollywood σε αυτό το θέμα.

Μπορεί να είναι σίγουρα οι αμέτρητοι fans και το δύσκολο του εγχειρήματος να το κάνει ακόμα περισσότερο, ωστόσο σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να πούμε ότι καταφέρνει να έχει θετικό πρόσημο, μιας και το δεύτερο μέρος μοιάζει τσαπατσούλικο, στην πλοκή κυρίως, στα εφέ και γενικότερα στις μάχες.

Mέχρι ένα σημείο το πρόβλημα είναι ότι υπάρχει υπερπληθώρα χαρακτήρων, η οποία αφήνει μερικούς ήρωες ανεκμετάλλευτους στον… βωμό της δράσης, ωστόσο ούτε αυτή εντέλει καταφέρνει να δώσει όλα όσα περιμέναμε, με το αλαλούμ να είναι απίστευτο ειδικά στις τελευταίες σκηνές.

Δυστυχώς η ταινία ενώ αρχικά προσπαθεί να έχει μια ισορροπία μεταξύ δράσης και υπόθεσης (στο δεύτερο μισό όπως είπαμε αποτυγχάνει), σίγουρα σε κάποια σημεία σίγουρα ήθελε πολύ μεγάλη βελτίωση, πράγμα που και στους δυο τομείς την… χαντάκωσε.

Σίγουρα θα μπορούσαν να ειπωθούν περισσότερα πράγματα και να υπάρξει οικονομία χρόνου με μερικές σκηνές που σίγουρα δεν προσφέρουν κάτι, ωστόσο σε γενικές γραμμές η αναξιοποίητη παρουσία των ηθοποιών και η πρόχειρη διαχείριση, τα διαλύουν όλα.

Εν κατακλείδι, η ταινία Assassin’s Creed ενώ θέλει να βάλει στο κλίμα ακόμα και κάποιον που δεν έχει παίξει το videogame, κάνει πολλά εύκολα λάθη, δεν μπορεί να αποφύγει τις “παγίδες” και στο τέλος καταλήγει ένας αχταρμάς, που ούτε ως ένοχη απόλαυση δεν μπορεί να δει κανείς. Το 3D επίσης ανούσιο και χωρίς να δώσει κάτι.

– Ακόμα, μπορείτε να δείτε:


0
Λεπτά
 
  • Michael Fassbender
  • Marion Cotillard
  • Jeremy Irons 
 

Assassin’s Creed Trailer


Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.