Κριτική για την ταινία “Μαζί Τα φάγαμε”

2
2573
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 51    Average: 2.7/5]

Η μόδα των remake να αυξάνεται ραγδαία και δεν θα μπορούσε ο Ελληνικός κινηματογράφος να… μείνει πίσω σε αυτό και το καταλαβαίνουμε δυστυχώς με τον πλέον οδυνηρό τρόπο, στο “Μαζί Τα Φάγαμε“, την… καμουφλαρισμένη σύγχρονη εκδοχή του “Η Κυρία του Κυρίου”.

 

Ο Σωτήρης Παπακώστας εργάζεται ως υπεύθυνος προμηθειών σε έναν γνωστό και μεγάλο Δημόσιο Οργανισμό. Είναι απόλυτα έντιμός και ευσυνείδητος υπάλληλος, συνεπής σε όλα του τα καθήκοντα. Η γυναίκα του Γκέλλυ έχει συμβιβαστεί με τις αρχές του άντρα της αλλά ταυτόχρονα η καθημερινότητά της είναι δύσκολη αφού τα οικονομικά της οικογενείας της πάνε από το κακό στο χειρότερο.. Μία μέρα έρχονται σε επαφή μαζί της οι προϊστάμενοι του άντρας της και την πείθουν να υποδείξει εμμέσως στον Σωτήρη έναν δικό τους προμηθευτή, με το αζημίωτο φυσικά. Η Γκέλλυ τα καταφέρνει και από εκείνη την στιγμή αναλαμβάνει με διάφορά γυναικεία κόλπα να επηρεάζει τον Σωτήρη προκειμένου αυτή να εισπράττει πλούσιες μίζες εν αγνοία του.

Ο Στράτος Μαρκίδης συνεχίζει την… παράδοση των κακών ταινιών, οι οποίες αποτελούν ουσιαστικά remake από κλασικές ασπρόμαυρες επιτυχίες μετά τους «Γαμπρούς της Ευτυχίας», τον «Κλέαρχο, την Μαρίνα και τον Κοντό» και τον «Θησαυρό του Μακαρίτη».

Το Μαζί Τα Φάγαμε φυσικά και αντλεί όλες τις ιδέες από την θρυλική κωμωδία του Ελληνικού κινηματογράφου (Η Κυρία του Κυρίου) και πέρα από το ότι τέτοιες ταινίες κανονικά δεν… αγγίζονται, ο λαϊκισμός (που κάνει μπαμ από τον τίτλο) και η κακογουστιά είναι παραπάνω από εμφανή.

Δεν έφτανε μόνο αυτό, αλλά συν τοις άλλοις οι παραγωγοί διαλέγουν την πεπατημένη του χιούμορ της εποχής μας, οπότε όλη η προσπάθεια για μια ακόμη αποτυγχάνει παταγωδώς όπως και οι αντίστοιχες προηγούμενες.

Οι σύγχρονες Ελληνικές κωμωδίες έχουν μια συγκεκριμένη συνταγή, την οποία ακολουθούν 9 στις 10 φορές και περιλαμβάνει αστεία τα οποία έχουν ως συνήθως σεξουαλικά υπονοούμενα, ενώ εδώ υπάρχουν και άλλες πολιτικές κυρίως προεκτάσεις, σε σενάριο που μοιάζει γραμμένο για παιδική παράσταση.

Το Μαζί Τα Φάγαμε δεν είναι μόνο ότι δεν έχει καθόλου χιούμορ αλλά για ακόμα μια φορά η σκηνοθεσία θυμίζει κακή βιντεοταινία των 80s και οι ηθοποιοί συναγωνίζονται ποιος είναι χειρότερος, με μεγάλη… επιτυχία.

Έτσι λοιπόν, ο Στράτος Μαρκίδης μας δίνει μια ακόμα ανεκδιήγητη κωμωδία, που ναι μεν περιμέναμε ότι δεν θα είχε καμία σχέση με την πρωτότυπη ταινία, αλλά φυσικά καταφέρνει να την κάνει εντελώς αντιπαθητική και σαν μεμονωμένη προσπάθεια.

Χαρακτήρες καρικατούρες, αντιπαθητικοί ένας προς έναν, χιούμορ κατωτάτου επιπέδου με αστεία προσαρμοσμένα στην κακή σύγχρονη πραγματικότητα, ενώ για μια ακόμη φορά μοιάζει συν τοις άλλοις ξεπατικωτούρα αντιστοιχων ταινιών.

Δεν μπορούν να αναλυθούν και πολλά παραπάνω με την ταινία όσο περνάει η ώρα να είναι όλο και χειρότερη, αποτελόντας μια ακόμα ανέμπνευστη κωμωδία του σύγχρονου Ελληνικού κινηματογράφου, με χιούμορ χειρότερο και από επιθεώρηση, σε μια εμπειρία που ούτε στον εχθρό σου δεν εύχεσαι να έχει.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 0

– Ακόμα, μπορείτε να δείτε:


0
Λεπτά
 
  • Κώστας Αποστολάκης
  • Μπέσυ Μάλφα 
  • Σωτήρης Καλυβάτσης
 

Μαζί Τα Φάγαμε” Trailer


Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Η ταινία δείχνει τα χάλια του ελληνικού λαού, που καταδικάζει τον εαυτό του στη φτώχια, γιατι δημιουργεί κομπίνες για να τα φάνε οι λίγοι είς βάρος των πολλών. Η ταινία ειναι σχετικά πρόχειρο φτιαγμένη, αλλά ο σκοπός της ειναι η αφύπνιση και λέει πολλές αλήθειες, που δυστυχώς ειναι οι ίδιες εδώ και δεκαετίες. Κρίμα που δεν το καταλαβαίνεις, και στην κριτική σου ξεχνάς οτι σε περιόδους κρίσης, οι ταινίες πρέπει να υπηρετούν την αφύπνιση και την επανάσταση. Η τέχνη πρέπει να βοηθά στην πρόοδο μας, όχι εμείς να υπηρετούμε την τέχνη.

    • Άμα δείχνει αυτά η ταινία, καληνύχτα μας… Αρπαχτή και προχειρότητα, σιγά μην φέρει και επανάσταση. Όσον αφορά το τελευταίο συμφωνώ απόλυτα και τέτοιες ταινίες μόνο σε πρόοδο δεν μας οδηγούν. Ο Έλληνας γελάει με τέτοιες ταινίες (ας τις λέμε έτσι) και μετά πάει και ψηφίζει αυτά που κοροϊδεύει. Από αλήθειες και αφύπνιση στα λόγια χορτάσαμε. Χιούμορ χειρίστου επιπέδου και ταινία μέσα από μια ατάκα πολιτικού.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.