Κριτική για την ταινία Phantom Thread

0
1715
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 14    Average: 2.6/5]

Οι ηθοποιοί έχουν παίξει σε χαρακτηριστικές ταινίες και έχουν συνδέσει το όνομα τους με μεγάλους ρόλους, με έναν από τους σπουδαιότερους να είναι ο Daniel Day-Lewis, o οποίος ανακοίνωσε πριν λίγο καιρό ότι σταματάει την υποκριτική.

 

Με φόντο τη λαμπερή πλευρά του μεταπολεμικού Λονδίνου των ’50s, ο διάσημος μόδιστρος Ρέινολντς Γούντκοκ (Ντάνιελ Ντέι Λιούις) και η αδελφή του, Σίριλ (Λέσλι Μάνβιλ), βρίσκονται στο επίκεντρο της βρετανικής μόδας, ντύνοντας μέλη της βασιλικής οικογένειας, κινηματογραφικούς σταρ, κληρονόμους, ενζενί και αριστοκράτες με το χαρακτηριστικό στυλ του Οίκου των Γούντκοκ. Οι γυναίκες πάνε και έρχονται στη ζωή του Γούντκοκ, εξασφαλίζοντας στον αμετανόητο εργένη έμπνευση και συντροφιά, μέχρι που συναντά μια νεαρή, δυναμική γυναίκα, την Αλμα (Βίκι Κριπς), η οποία σύντομα γίνεται μια σταθερή παρουσία στη ζωή του ως μούσα κι ερωμένη του. Ενώ μέχρι τότε είχε τον έλεγχο, τώρα βρίσκει την προσεκτικά σχεδιασμένη ζωή του να αναστατώνεται από τον έρωτα

Βλέποντας το trailer της ταινίας και όλα όσα είχαν ακουστεί με το hype (για τα δεδομένα της φυσικά), ομολογώ ότι περίμενα την ταινία με μεγάλη ανυπομονησία και ήλπιζα ότι δεν θα απογοητεύσει και θα είναι τουλάχιστον στα στάνταρντς της.

Όσοι γνωρίζουν τον Paul Thomas Anderson (The Master, There will be blood, Magnolia, Boogie nights) ξέρουν ότι οι δουλειές του, δεν είναι αυτό που λέμε mainstream και φυσικά οι ταινίες του δεν είναι ιδιαιτέρως εύπεπτες για το ευρύ κοινό.

Τo Phantom Thread είναι μια εξίσου δύσκολη ταινία και απευθύνεται σε απαιτητικό σινεφίλ κοινό, συνεπώς για τους μη μηυμένους πρόκειται για art film, μια ταινία με ασυνήθιστο για τον μέσο θεατή, αργό ρυθμό, αλλά σε αποζημιώνει όσο περνάει η ώρα για κάθε σκηνή που πέρασε από τα μάτια σου.

To Phantom Thread κατατάσσσεται άμεσα στην κατηγορία εκείνη των ταινιών που πρέπει να δείς για να πιστέψεις και σε μια από τις πιο έξυπνες και “διαφορετικές” ταινίες που έχουμε δει τελευταία, με ένα διακριτικό σαρκαστικό χιούμορ και μπόλικα κοινωνικά μηνύματα στο μεγαλύτερο μέρος της.

Ετοιμαστείτε για μια… βουτιά στην ψυχοσύνθεση ενός ανθρώπου της τέχνης, ο οποίος μπορεί να μοιάζουν επιφανειακός, έχει τα πάνω του και τα κάτω του, τις παραξενιές του και πολλά ακόμα που

Στην αρχή για τον πρωταγωνιστή αλλά και τον περίγυρο του μαθαίνουμε απλά τα πιο βασικά, ότι χρειάζεται δηλαδή για να παρακολουθήσουμε το υπόλοιπο της ταινίας και ειδικά το τελευταίο κομμάτι που δεν περιμένεις από που θα σου έρθει.

Η ταινία σε κάποια σημεία είναι αργή αλλά καθόλου βαρετή (γιατί δυστυχώς έτσι έχει συνδυαστεί πολλές φορές) και χωρίς να το καταλάβεις χτίζει υπογείως όλα αυτά που ακολουθούν και σταδιακά ανεβάζει ρυθμούς και ένταση.

Από την αρχή, η ταινία PhantomThread προσπαθεί να χτίσει μια ενδιαφέρουσα πλοκή και η εξέλιξη είναι σίγουρα αρκετά βραδυφλεγής, αλλά αν μη τι άλλο κάθε πλάνο έχει την ξεχωριστή σημασία του, ενώ αυτά που ακολουθούν είναι δεδομένο ότι δεν περιμένεις και έχεις δει, με έναν έξοχο Daniel Day Lewis για ακόμα μια φορά.

Η ταινία ανα στιγμές έχει σκηνές που κυριολεκτικά σε κάνουν να νιώσεις άβολα, με τις εξελίξεις να είναι καταιγιστικές κι ας μην της… φαίνεται και όλα να έρχονται με πολύ έξυπνο τρόπο, αν και σίγουρα θα μπορούσε να είναι μικρότερη και πιο περιεκτική, μιας και είναι τραβηγμένη σε διάρκεια, για όσα θέλει να μεταφέρει..

Και αυτό είναι το μοναδικό της ελάττωμα, ότι το παρατραβάει σε κάποια διαστήματα, χωρίς να χρειάζεται αλλά και πάλι Paul Thomas Anderson είναι. Αν και όλα αυτά που γίνονται (σίγουρα κάποιοι θα την λατρέψουν και άλλοι… όχι τόσο), δεδομένα θα προκαλέσουν συζητήσεις και σίγουρα αυτό από μόνο του είναι πολύ καλό για μια ταινία.

Αργόσυρτα πλάνα, focus στον χαρακτήρα που μιλάει ή δεν μιλάει για να αποτυπωθούν οι αντιδράσεις, βάζει τον θεατή σε σκέψεις και το κυριότερο δεν του δίνει μασημένη τροφή αλλά του “στίβει” το μυαλό.

Φυσικά και δεν θα αποκαλύψουμε τίποτα, αλλά σε κάνει γενικά να σκεφτείς πολλά πράγματα. Εκεί που πρέπει να σταθεί κανείς είναι στον υπέροχο Daniel Day Lewis, ο οποίος θα λείψει πολύ από τις μελλοντικές ταινίες, μιας και δεν θα συνεχίσει την υποκριτική. Από την άλλη, ότι και να πεις είναι λίγο για τον συγκεκριμένο ηθοποιό. Ειδική μνεία και στις εξαιρετικές Lesley Manville, Vicky Krieps, με την πρώτη να είναι υποψήφια και για Oscar.

To πολύ σημαντικό που δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς, είναι πως ο θεατής μπαίνει σε σκέψεις, ενώ υπάρχουν γεγονότα τα οποία μένουν στο μυαλό για πολλούς λόγους και φυσικά μερικές σκηνές σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό.

Το μυστικό με την ταινία Phantom Thread είναι ότι δεν θέλει να ξεπετάξει έτσι απλά την πλοκή της, ούτε και να χρησιμοποιήσει τα κλισέ του είδους, ωστόσο καταφέρνει μέσα από έναν για μια ακόμα φορά, υπέροχο Daniel Day Lewis αλλά και το υπόλοιπο καστ, να περάσει μηνύματα τα οποία άλλοτε είναι εμφανή και άλλοτε… κωδικοποιημένα.

Μία ταινία που αποτελεί ενδιαφέρουσα κινηματογραφική εμπειρία, δεν συγκρίνεται με κάποια που έχετε ζήσει πρόσφατα (ξεχωριστά από την άποψη που θα έχετε), με το Phantom Thread σίγουρα να συζητιέται για πολύ καιρό όσον αφορά τις προεκτάσεις που έχει το στόρι.

Έχουμε να κάνουμε με μια τρομερή ταινία, η οποία αξίζει να τιμηθεί και είναι σίγουρο, ότι όποιος μπεί στο κλίμα της αποκλείεται να μην μαγευτούν από τις εικόνες, τους διαλόγους και τις ερμηνείες του Phantom Thread.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ****

– Ακόμα, μπορείτε να δείτε:


0
Λεπτά
 
  • Daniel Day Lewis 
  • Lesley Manville
  • Vicky Krieps
 

Phantom Thread Trailer


Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.