Κριτική για την ταινία Τζαμάικα

0
4656
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 43    Average: 3.2/5]

Εχουμε αναφέρει αρκετές φορές, ότι ναι μεν το Ελληνικό σινεμά από την μια, έχει καταφέρει να ανέβει επίπεδο, από την άλλη ωστόσο τα τελευταία χρόνια επαναλαμβάνεται σε κάποια είδη. Καταφέρνει να το αλλάξει αυτό η ταινία Τζαμάικα;

 

Ο Άκης οδηγεί ταξί και προσπαθεί να τα βγάλει πέρα με τα χρέη του. O Τίμος είναι ένας διάσημος παρουσιαστής τηλεόρασης που ζει κάθε μέρα σα να είναι η τελευταία. Ο Άκης και ο Τίμος, δεμένοι από μικροί ως αδέλφια αποξενωμένοι όμως στην ενήλικη καθημερινότητά τους, πρωταγωνιστούν σε μια συγκινητική, τρυφερή, αισιόδοξη και άκρως ανθρώπινη ταινία για τη σαρωτική δύναμη της ζωής και την αδελφική αγάπη που ξεπερνάει όλες τις παρεξηγήσεις του παρελθόντος. Οι κοινές αναμνήσεις, τα ταξίδια μακρινά ως τη Τζαμάικα -το άκουσμα που μοιράστηκαν παιδιά-, το αστείρευτο χιούμορ του Τίμου και η αγνή ψυχή του Άκη υφαίνουν μια σπαρταριστή και λυτρωτική ιστορία.

Το γεγονός ότι υπάρχει στασιμότητα σε αρκετές Ελληνικές ταινίες και δεν έχουν βελτιωθεί όσο θα περιμέναμε, οφείλεται στο γεγονός ότι αρχίζουν και κουράζουν με επαναλαμβανόμενα στοιχεία, καθώς ξεμένουν από ιδέες, εντέλει όμως δεν είναι εκεί το όλο θέμα.

Από ένα σενάριο το οποίο μπορεί μέσα να έχει και τα κλισέ του (τα οποία μπορεί να θεωρηθούν πολύ χρήσιμα, εφ’ όσον έχουν την κατάλληλη… τοποθέτηση), χαρακτήρες που έχουμε ξαναδει σίγουρα, μπορεί να προκύψει μια πολύ καλή και αξιοπρεπέστατη ταινία.

Η ταινία Τζαμάικα αποτελεί το κινηματογραφικό ντεμπούτο για τον Αντρέα Μορφονιό, ο οποίος με απλά συστατικά καταφέρνει να δημιουργήσει ένα ωραίο “μείγμα” χωρίς να κουράζει τον θεατή και ούτε να γελοιοποιήσει το θέμα του, αλλά ούτε να το πνίξει στην μιζέρια του.

Ο λόγος που αναφέρουμε τα παραπάνω είναι διότι έχουμε μια πιο ανάλαφρη προσέγγιση μερικών σοβαρών καταστάσεων, χωρίς όμως να ξεφεύγει το όλο θέμα και να υπερισχύει με λάθος τρόπο κάποιο από τα συναισθήματα, εκεί που δεν θα έπρεπε.

Έχει δικό της ιδιαίτερο στυλ και γενικότερα στοιχεία που θέλουμε να βλέπουμε και είπαμε μπορεί να έχει κλισέ, ίσως να ήθελε και λίγο χρόνο παραπάνω, σε καμία περίπτωση όμως δεν σε αφήνει αδιάφορο ούτε μια σκηνή της.

Η ταινία Τζαμάικα δίνοντας βασικά πράγματα, απλούς χαρακτήρες και χωρίς να θέλει να θέσει σύνθετα ερωτήματα, καταφέρει και να δημιουργήσει μια ωραία διάθεση στον θεατή και να τον κάνει να μελαγχολήσει, αλλά πάνω από όλα να ταυτιστεί με το πολύ καλό πρωταγωνιστικό δίδυμο.

Σπύρος Παπαδόπουλος και Φάνης Μουρατίδης είναι στους ρόλους τους ιδανικοί και φυσικά αξιοπρεπέστατοι, ενώ σε άλλη περίπτωση θα μπορούσαν να καταλήξουν καρικατούρες, ωστόσο συμβάλλουν τα μέγιστα στο πολύ ωραίο αποτέλεσμα.

Από τα πρώτα της πλάνα, η ταινία σου κεντρίζει το ενδιαφέρον, εστιάζοντας στους χαρακτήρες πάνω απ’ όλα με αφετηρία ένα σχετικά συνηθισμένο σενάριο, αλλά σε καμία περίπτωση αδιάφορο.

Οι αρετές που έχει η ταινία είναι μπόλικες, τα μηνύματα που θέλει να περάσει γίνονται κατανοητά και τα περνάει με ωραίο τρόπο, εστιάζοντας στους χαρακτήρες μέσα από τις καταστάσεις, που ναι είναι απλές αλλά σε καμία περίπτωση απλοϊκές και αυτό έχει μεγάλη διαφορά.

Οι διάλογοι είναι προσεγμένοι (εντάξει οι βρισιές και γενικότερα οι ακραίες εκφράσεις, δεν λείπουν γενικότερα από τέτοιες ταινίες), πολλές σκηνές είναι ωραία σκηνοθετημένες, ενώ υπάρχουν και αρκετές γλυκόπικρες στιγμές που αφήνονται μέσα από αυτές.

Το Ελληνικό σινεμά χρειάζεται τέτοιες προσπάθειες που είναι ειλικρινείς και προσφέρουν κάτι (έστω και λίγο) διαφορετικό από αυτό που έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια, με μια ταινία που το κυριότερο προσφέρει (σε όσες… δόσεις τις πάρει ο καθένας) αρκετά συναισθήματα.

Επειδή πολλές φορές έχουμε ασκήσει χοντρή κριτική στο Ελληνικό σινεμά (και θα συνεχίσουμε όσο μας προσφέρει τεμπέλικες ή “ημιτελείς” ταινίες), πρέπει να δίνουμε και τα εύσημα όταν χρειάζονται και εδώ θα το κάνουμε.

Δεν έχουμε να κάνουμε ούτε υψηλά νοήματα, ούτε αλληγορίες, κάποια “δύσκολη” ταινία ΑΛΛΑ ευτυχώς και ούτε με με κάποια προσπάθεια ή οποία καταντάει φαρσοκωμωδία ή παρωδία αυτών των μηνυμάτων που θέλει να περάσει.

Έχουμε μια ταινία στην οποία είναι πολύ απλά τα πράγματα (εννοώντας ως προς το περιεχόμενο της), αν μη τι άλλο όμως έχει σταθερό ρυθμό, δεν χάνει ποτέ το στυλ της και αυτά που θέλει να μεταβιβάσει στον θεατή και σου αφήνει πολλά θετικά πράγματα.

Δεν ξέρουμε αν θα γίνει μια από τις πιο αξιομνημόνευτες των τελευταίων χρόνων, αλλά και μόνο το γεγονός ότι διαφοροποιείται από τις συνήθεις ταινίες των τελευταίων χρόνων, της δίνει άκρως θετικό πρόσημο και μόνο λίγο δεν μπορείς να το χαρακτηρίσεις.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ***.5

– Ακόμα, μπορείτε να δείτε:


0
Λεπτά
 
  • Σπύρος Παπαδόπουλος
  • Φάνης Μουρατίδης 
  • Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους
 

Τζαμάικα Trailer


Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.