Κριτική για το Danny Collins

0
925
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 3    Average: 2.7/5]

Ενας από τους θρύλους του Χόλιγουντ είναι αναμφίβολα ο Al Pacino. O σπουδαίος αυτός ηθοποιός τα τελευταία χρόνια και με εξαίρεση το τρισάθλιο Jack And Jill δεν παίζει σε τόσες πολλές ταινίες όσο παλιά, ωστόσο φέτος επανέρχεται με τρεις, μια εκ των οποίων είναι και το Danny Collins για το οποίο θα μιλήσουμε.

Ο Danny Collins παρά το γεγονός ότι βρίσκεται στην παρακμή της καριέρας του και σε προχωρημένη ηλικία συνεχίζει να δίνει συναυλίες και να γεμίζει τα στάδια έχοντας στο πλάι του μία πανέμορφη γυναίκα και την αυτοπεποίθησή του στα ύψη. Στα 64α γενέθλιά του ανακαλύπτει ένα γράμμα από το είδωλό του, τον θρυλικό John Lennon προς τον ίδιο όταν ήταν σε νεαρή ηλικία, το οποίο δεν έλαβε ποτέ. Ένα γράμμα που θα του αλλάξει ολόκληρη την κοσμοθεωρία του και θα τον κάνει να δει τη ζωή με άλλο μάτι. Ο Danny αποφασίζει να ξαναθυμηθεί τη μουσική που τον ενέπνεε όταν ήταν νεαρός και δεν ήταν διάσημος. Παράλληλα, προσπαθεί να φτιάξει τη σχέση του με το γιο του, τον οποίο δε γνώρισε ποτέ. Το μόνο που του μένει πλέον είναι να επιβεβαιώσει το μήνυμα του Λένον ότι το μοναδικό πράγμα που έχει σημασία στη ζωή είναι η αγάπη. 

Βασισμένο σε μια αληθινή ιστορία, η οποία έχει διαφοροποιηθεί και βλέπουμε στο φινάλε τους αληθινούς πρωταγωνιστές, βλέπουμε μια ταινία από αυτές που πραγματικά η ώρα κυλάει αρκετά ευχάριστα. Και πως να μην είναι έτσι όταν βλέπεις τον Al Pacino να μην είναι βέβαια στα παλιά του στάνταρ, αλλά και πάλι να βρίσκεται σε μεγάλα κέφια και να μας χαρίσει έναν διασκεδαστικό αλλά και ολοκληρωμένο χαρακτήρα.

To ότι το Danny Collins περιστρέφεται γύρω από τον Al Pacino είναι δεδομένο, ωστόσο υπάρχουν και άλλοι 2-3 χαρακτήρες που παίζουν καθοριστικό ρόλο όπως εκείνοι των Bobby Cannavale και Annette Benning οι οποίοι δίνουν καλές ερμηνείες και στέκονται στο ύψος των περιστάσεων, όπως και ο έξοχος Christopher Plummer που ακόμα και στα 85 του, κάθεσαι και τον χαζεύεις. Η πιτσιρίκα Gisselle Eisenberg είναι εκπληκτική και αξιολάτρευτη, ενώ η Jennifer Garner και οι υπόλοιποι δεν αξιοποιούνται όσο θα έπρεπε.

Στα του Danny Collins, η ταινία σε γενικές γραμμές κυλάει ευχάριστα παρά το γεγονός ότι έχει και τα κλισέ της αλλά και είναι αρκετά προβλέψιμη σε μερικά σημεία. Μπορεί αυτό να της στερεί παραπάνω πράγματα, ωστόσο σε καμία περίπτωση δεν αφήνει τον θεατή να βαρεθεί και γενικά αν μπεις στο κλίμα της και θα περάσεις καλά και εν μέρει θα προβληματιστείς κιόλας στο όρια του δυνατού. Αν και συγκεκριμένη θεματολογία έχουμε δει αρκετές φορές στο παρελθόν.

To Danny Collins έχει όπως είπαμε μερικές προβλέψιμες εξελίξεις, αλλά είναι μια ταινία που όσο κρατάει στα περισσότερα της σημεία δεν σε κάνει να δυσανασχετήσεις. Και αυτό δεν είναι λίγο για μια ταινία της εποχής μας, γιατί μπορεί όπως είπαμε φέτος να είδαμε πολλές σπουδαίες ταινίες αλλά αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι οι περισσότερες ταινίες της κατηγορίας του Danny Collins είναι απλά διεκπεραιωτικές.

Δεν είπε κανείς ότι μιλάμε για κάποιο αριστούργημα, ούτε για μια ταινία που μένει αξιομνημόνευτη (δεν νομίζουμε ότι κάποιος θα περίμενε κάτι τέτοιο, αν μη τι άλλο όμως το Danny Collins χρησιμεύει σε ένα απλό πράγμα να κάνει τον θεατή να “σκοτώσει” ευχάριστα την ώρα του, γελώντας, κάνοντας τον καμιά φορά να προβληματιστεί και δίνοντας του καλές ερμηνείες και χαρακτήρες για να νοιαστείς ως επί το πλείστον.


0
Λεπτά
 
  • Al Pacino 
  • Annete Benning 
  • Bobbie Cannavale 
 

Danny Collins Trailer

Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.