Κριτική για το Hitman: Agent 47

0
857
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 4    Average: 2/5]

Οι μεταφορές παλιών ταινιών, βιβλίων και videogame συνεχίζονται ακάθεκτες και όσο περνούν τα χρόνια είναι δεδομένο ότι θα μας απασχολήσουν ολοένα και περισσότερες τέτοιες ταινίες. Το πρώτο Hitman είχε κυκλοφορήσει το 2007 με όχι και τόσο θετικές εντυπώσεις (προσωπικά μπορώ να πω μου άρεσε) και τώρα ήρθε η ώρα για την νέα ταινία του Agent 47.

Ο Agent 47 έχει σχεδιαστεί γενετικά με σκοπό να αποτελέσει την τέλεια φονική μηχανή. Το όνομά του έχει προκύψει από τα δύο τελευταία ψηφία του barcode που υπάρχει σαν τατουάζ στο πίσω μέρος του λαιμού του. Είναι το αποκορύφωμα δύο δεκαετιών έρευνας -και 46 προηγούμενων παρόμοιων πρακτόρων-κλώνων- με αξεπέραστη δύναμη, ταχύτητα, αντοχή και ευφυΐα. Ο τελευταίος του στόχος είναι μια τεράστια οργάνωση, που σχεδιάζει να ξεκλειδώσει το μυστικό του παρελθόντος του Agent 47 για να δημιουργήσει έναν στρατό δολοφόνων με ικανότητες που ξεπερνούν ακόμη και τις δικές του. Ενώνοντας τις δυνάμεις του με μια νέα γυναίκα που μπορεί να έχει το μυστικό για να ξεπεράσουν τους πανίσχυρους και μυστηριώδεις εχθρούς τους, ο Agent 47 έρχεται αντιμέτωπος με συγκλονιστικές αποκαλύψεις για τις ρίζες του, αλλά και με τον πιο θανάσιμο εχθρό του σε μια επική μάχη.

Όπως έχουμε πει αμέτρητες φορές, κάθε ταινία πρέπει να κρίνεται κυρίως από το στυλ της και τι προσφέρει ως προς αυτό και μετά με βάση τις απαιτήσεις που έχουμε από αυτή φυσικά. Το Hitman: Agent 47 μπορεί να έχει αρκετά μειονεκτήματα, ωστόσο σε μερικά σημεία της ταινίας δεν περνάς και άσχημα.

Το ότι αν δεν είχε το brand name “Hitman” θα κατέληγε στα αζήτητα είναι πολύ πιθανόν, μιας και πλέον βλέπουμε ταινίες οι οποίες στο εξωτερικό είναι πολύ πετυχημένες να μην έρχονται καν εδώ. Όχι βέβαια ότι είχε και την μεγαλύτερη απήχηση, καθότι μόλις δυο βδομάδες πριν βγει στις αίθουσες μάθαμε ότι τελικά θα κυκλοφορήσει.

Κλείνουμε την παρένθεση και πάμε στο… ζουμί. Το Hitman: Agent 47 είναι τίγκα στις απιθανότητες και στα λάθη, ακόμα και για το είδος του. Στόρι που μπάζει από παντού (ειδικά για τον κακό, δεν θέλω να κάνω κάποιο spoiler, αλλά τα πράγματα θα ήταν πολύ πιο απλά), μερικές σκηνές με εφέ φαίνεται λες και είναι από videogame του 90, ατάκες που είναι απίστευτα cheesy.

Δεν γίνεται να μην τα παρατηρήσει κάποιος αυτά. Ωστόσο αυτό δεν αναιρεί το γεγονός, ότι η ταινία ψιλοβλέπεται και έχει τον χαβαλέ του. Η δράση είναι αρκετά έντονη, η ταινία από ένα σημείο και μετά γίνεται splatter και επίσης ο πρωταγωνιστής είναι καλύτερος από τον προηγούμενο (που είναι ουσιαστικά και από τα λίγα πράγματα στα οποία είναι ανώτερη η ταινία).

Από κει και πέρα, η ώρα περνάει ευχάριστα κάποιες σκηνές δράσης είναι εντυπωσιακές, κάποιες άλλες βαρετές, η πλοκή είναι δεδομένο ότι παίζει δευτερεύοντα ρόλο, όλα είναι προβλέψιμα, αλλά ειδικά το φινάλε είναι αστείο και παρατραβηγμένο. Ξέρω ότι πολλοί θα διαφωνήσουν, αλλά η πρώτη ταινία ήταν πιο διασκεδαστική και πιο καλή (έστω και λίγο). Ο πρωταγωνιστής Rupert Friend εδώ πάντως είναι ιδανικός στον συγκεκριμένο ρόλο, κι ας μην… τρέχει σχεδόν ποτέ αλλά πάντα είναι ένα βήμα μπροστά από τον αντίπαλο.

Για αυτά που περιμένει κανείς το Hitman: Agent 47  είναι μια οκ περιπέτεια και σίγουρα την χαζεύεις άνετα για να περάσει η ώρα, ωστόσο είναι ένα θέμα (και σίγουρα μια μεγάλη συζήτηση) το γεγονός ότι το Χόλιγουντ σε μερικά είδη δείχνει να “βαριέται” με αποτέλεσμα να κάνει ταινίες με ίδια δομή και εξέλιξη. Σε μια χαλαρή βραδιά στο σπίτι πάντως, δεν την λες και κακή.

– Ακόμα, μπορείτε να δείτε:

0
Λεπτά
 
  • Rupert Friend
  • Hannah Ware
  • Zachary Quinto
 

Hitman: Agent 47 Trailer


Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.