Κριτική για το Loft

0
2455
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 18    Average: 2.1/5]

Οι ταινίες whodunnit, έχουν να κάνουν με μια ομάδα ατόμων που ψάχνει να εξιχνιάσει ένα έγκλημα και συνήθως κάποιος από αυτούς έχει κάνει την “κουτσουκέλα” ή μερικές φορές υπάρχει μια πιο ανατρεπτική εξέλιξη. Για το Loft, δεν θα σας αποκαλύψω φυσικά τι γίνεται, αλλά σίγουρα ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Τώρα για το αν αξίζει το κόπο να το δείτε, θα το μάθετε στην πορεία.

 Πέντε φίλοι, μοιράζονται ένα μεγάλο διαμέρισμα για τις εξωσυζυγικές τους περιπέτειες. Όταν όμως θα βρεθεί το πτώμα μιας άγνωστης γυναίκας μέσα στο διαμέρισμα, όλοι υποψιάζονται όλους και οι η σχέση τους διαταράσσεται. 

Κακά τα ψέματα, το Loft δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας (άλλωστε βασίζεται στην ομώνυμη ταινία εκ Βελγίου που κυκλοφόρησε το 2011). Άλλωστε ο μόνος λόγος για τον οποίο μπορεί να δει κάποιος την ταινία είναι για να περάσει ευχάριστα την ώρα του, χωρίς σκοτούρες και προβληματισμούς (σε λογικά πλαίσια φυσικά). Και η ταινία για αρκετά μεγάλο διάστημα το προσφέρει αυτό. Μέχρι να φτάσουμε στο καταστροφικό τελευταίο μισάωρο και θα εξηγήσουμε το γιατί.

Η ταινία όπως είναι λογικό ξεκινάει από το σημείο όπου οι “ένοικοι” του Loft βρίσκουν το πτώμα και αρχίζουν να ξετυλίγουν το κουβάρι, με διαρκή flashback αλλά και απεικόνιση των γεγονότων μέσα από ανακρίσεις και άλλες τεχνικές. Δυστυχώς δεν υπάρχουν τα απαραίτητα ηθικά διλήμματα που προκύπτουν σε τέτοιες περιπτώσεις, ούτε μας γίνονται ποτέ συμπαθής οι χαρακτήρες ή έστω μας κάνουν να νοιαστούμε για αυτούς.

Συνεπώς, το μόνο που απομένει είναι να περάσει καλά ο θεατής. Και αυτό επιτυγχάνεται για αρκετό διάστημα, μέχρι να αρχίσουν οι τραγελαφικές ανατροπές του φινάλε, όπου και χάνεται εντελώς η μπάλα και να καταλήξουμε σε ένα αδιάφορο φινάλε. Καταρχήν, όσον αφορά τους πρωταγωνιστές, οι Carl Urban και James Marsden ξεχωρίζουν περισσότερο, ωστόσο αυτός που είναι κάκιστος (με ένα συνεχές βλέμμα απορίας) είναι ο Wentworth Miller. Οι υπόλοιποι λίγο-πολύ κινούνται στην μετριότητα ή είναι απλά διακοσμητικοί.

Το Loft από το trailer του, δεν υπόσχεται μεγάλα πράγματα. Ωστόσο μπορούμε να πούμε ότι παρά τις ατέλειες του και τις σεναριακές τρύπες, βλέπεται ευχάριστα μέχρι την στιγμή που όλα αρχίζουν και εξηγούνται. Το τελευταίο εικοσάλεπτο είναι επιεικώς γελοίο, με την μια ανατροπή να διαδέχεται την άλλη και να συναγωνίζεται για το ποια ήταν χειρότερη από την προηγούμενη. Και εκεί γενικά χαλάει η όλη εικόνα της ταινίας και μένει η πικρή γεύση του φινάλε.

Γενικά, το Loft ξεκαθαρίζει εξ’ αρχής ότι είναι μια ταινία για να ψυχαγωγήσει τον θεατή και όχι να τον προβληματίσει, ωστόσο το γεγονός ότι παίρνει τον εαυτό της στα σοβαρά και ότι τα κάνει μαντάρα στο τέλος της, βγάζοντας παράλληλα στην επιφάνεια όλα τα σεναριακά και υποκριτικά λάθη, την κάνει μια από τα ίδια και μια ταινία που την βλέπεις και μετά από λίγο την ξεχνάς κατευθείαν. Και είχε δυνατότητες για κάτι πολύ παραπάνω.


0
Λεπτά
 
  • Carl Urban 
  • Wentworth Miller 
  • James Marsden 
 

The Loft Trailer

Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.