Κριτική για το Pride

0
843
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 3    Average: 3.7/5]

Έίναι μερικές ταινίες οι οποίες έχουν πολυσυζητηθεί και δεν ξέρεις τι να περιμένεις. Άλλες φορές λειτουργούν με πολύ θετικό τρόπο και άλλες απογοητεύουν. Η αλήθεια είναι ότι το Pride είχε ακουστεί πολύ την φετινή χρονιά, αλλά δεν ξέραμε τι να περιμένουμε. Τι εντυπώσεις μας άφησε λοιπόν;

Το 1984 ξέσπασε στη Νότια Ουαλία, η απεργία των ανθρακωρύχων ενάντια στα σκληρά μέτρα που είχε λάβει εναντίον τους η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της Μάργκαρετ Θάτσερ. Μια ομάδα Λονδρέζων ακτιβιστών που απαρτίζεται από ομοφυλόφιλους άντρες και γυναίκες προσπάθησε τότε να συγκεντρώσει χρήματα για να υποστηρίξει τους ανθρακωρύχους και τις οικογένειές τους

Το Pride έρχεται έτσι αθόρυβα να αποτελέσει όχι μόνο από τις εκπλήξεις της φετινής χρονιάς (ίσως την δούμε στις καλύτερες του 2015), αλλά γενικότερα των τελευταίων χρόνων. Είναι πραγματικά τόσο απλό για κάνεις μια πολύ καλή ταινία, που η συγκεκριμένη βάζει τα γυαλιά σε αρκετές πολυδιαφημισμένες.

Φαινομενικά το Pride μπορεί να δείχνει αβανταδόρικο και “εύκολο” θέμα, αλλά μόνο τέτοιο δεν είναι. Όσο εύκολα θα μπορούσε να αποτελέσει ένα δακρύβρεχτο μελό, άλλο τόσο μπορούσε να γίνει… παρωδία, όπως συμβαίνει σε ταινίες αντίστοιχης θεματολογίας. Και εκεί είναι που κάνει την διαφορά.

Από τις πρώτες σκηνές της ταινίας βλέπουμε μια feelgood διάθεση χωρίς να το παρακάνει (όσο είναι εύκολο δηλαδή) και γενικότερα ένα κλίμα το οποίο επιτρέπει στον θεατή να αφεθεί στις πολιτικές προεκτάσεις της ταινίας και την πολύ σημαντική υπόθεση που περιγράφει, χωρίς ουσιαστικά ποτέ να κάνει διδακτισμούς και την ακατάσχετη φλυαρία που έχουμε δει σε ταινίες του είδους.

Γεμάτο από συμπαθέστατους και διασκεδαστικούς χαρακτήρες, τους οποίους καταλήγεις στις “δύσκολες” στιγμές της να ταυτιστείς μαζί τους, το Pride καταφέρνει να κάνει τον θεατή να γελάσει, να συγκινηθεί αλλά και γενικότερα να νιώσει κομμάτι της ιστορίας, κάτι που δύσκολα συμβαίνει.

Όλα τα κλισέ που εμπεριέχει ένα τέτοιο θέμα, αλλά και οι χειρισμοί κάποιου άλλου δημιουργού ίσως δημιουργούσαν ένα βαρύγδουπο και ίσως (άθελα του) ρατσιστικό παραλήρημα, ωστόσο ο Βρετανικός Κινηματογράφος για μια ακόμα φορά κάνει το θαύμα του και προσφέρει μια ταινία τόσο απολαυστική που θέλεις να μην τελειώσει.

Είναι πραγματικά απίστευτο το πως το γέλιο διαδέχεται την συγκίνηση και πως μια ταινία καταφέρνει να πάρει ένα τέτοιο θέμα και να το “απογειώσει”, δίνοντας μια επική διάσταση γεμάτη από αστεία, εξαιρετική απεικόνιση της εποχής, συμπαθέστατους χαρακτήρες και φυσικά μουσικά κομμάτια της εποχής, τα οποία “δένουν”άψογα με το όλο θέμα.

Το Pride είναι η ταινία του καλοκαιριού χωρίς αμφιβολία και δεδομένα μια από τις ταινίες της χρονιάς. Τρυφερή, αστεία και πάνω απ’ όλα αυθεντική και χωρίς να θέλει να παραπλανήσει τον θεατή διαθέτει χιούμορ, εξαιρετικούς πρωταγωνιστές (πολύ μοιρασμένοι και διασκεδαστικοί ρόλοι) και σίγουρα ο θεατής δεν καταλαβαίνει πόσο ευχάριστα περνάει η ώρα.

– Ακόμα, μπορείτε να δείτε:

0
Λεπτά
 
  • Bill Nighy
  • Imelda Staunton 
  • Dominic West 
 

Pride Trailer


Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.