Κριτική για το remake του Papillon

0
1083
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 7    Average: 3/5]

Τα remake αυξάνονται χρόνο με τον χρόνο και η θρυλική ταινία από την δεκαετία των 70s Papillon ή αλλιως “Ο Πεταλούδας”, μεταφέρεται ξανά στην μεγάλη οθόνη. Τι εντυπώσεις αφήνει;

 

O Henri Charrière (Charlie Hunnam) – γνωστός με το παρατσούκλι Πεταλούδας εξαιτίας ενός εντυπωσιακού τατουάζ στο στήθος του – συλλαμβάνεται στο Παρίσι για ένα φόνο που δε διέπραξε και καταδικάζεται σε ισόβια κάθειρξη σε μια σωφρονιστική αποικία στα ανοιχτά της Γαλλικής Γουιάνας. Όμως για τον Charrière, η ελευθερία είναι πιο σημαντική κι από τον αέρα που αναπνέει. Σαράντα τρεις μέρες μετά την άφιξή του στη φυλακή, ο Πεταλούδας προσπαθεί για πρώτη φορά να αποδράσει. Με μοναδικά του όπλα την πονηριά και το πείσμα, ο Σαριέρ δοκιμάζει και αποτυγχάνει ξανά και ξανά, μέχρι που τον μεταφέρουν στο Νησί του Διαβόλου, μια διαβόητη φυλακή από την οποία κανείς ποτέ δεν είχε καταφέρει να δραπετεύσει… μέχρι τότε. Αποφασισμένος να ανακτήσει την ελευθερία του, ο Πεταλούδας σχηματίζει μια αταίριαστη συμμαχία με τον καταδικασμένο παραχαράκτη Louis Dega (Rami Malek), ο οποίος με αντάλλαγμα την προστασία, συμφωνεί να χρηματοδοτήσει την απόδραση του Πεταλούδα.

 

Η original ταινία είναι μια από τις καλύτερες που έχουν γυριστεί φυσικά και ο πήχης είναι ήδη πολύ ψηλά, ωστόσο ενώ βλέπουμε μια προσπάθεια εδώ από τον Michael Noer να δώσει μια κάπως διαφορετική εκδοχή σε σχέση με αυτή, κάπου μένει στάσιμο αυτό.

Ωστόσο ενώ μετά το ενδιαφέρον αν και σχετικά υποτονικό πρώτο μέρος περιμένεις σίγουρα την “έκρηξη” του δεύτερου μέρους αλλά και την πλήρη ανάπτυξη των χαρακτήρων δεν έρχεται τελικά αυτό που θες να δεις, παρόλο που η προσπάθεια είναι αξιοπρεπής και ίσως σχετικά καλύτερη του αναμενομένου.

Εκείνο που απογοητεύει και για αυτό δεν λειτουργεί καλά είναι το γεγονός ότι ενώ έχει όλα τα φόντα για μια δυνατή ταινία και αρκετό υλικό για να κρατήσει το ενδιαφέρον, δεν καταφέρνει να εκμεταλλευτεί τις αρετές της, ώστε να ξεδιπλωθούν άλλες αρετές και να αναπτυχθούν εξαιρετικά οι χαρακτήρες.

Στο τελευταίο βέβαια θα μπορούσαν ίσως να επιλεχθούν και καλύτεροι ηθοποιοί, όχι ότι μιλάμε για κακούς, αλλά μάλλον δεν τους ταίριαζαν τόσο πολύ οι ρόλοι, έχοντας φυσικά και στο μυαλό τους McQueen και Hoffman.

Ας ξεκινήσουμε από τα θετικά, η ατμόσφαιρα είναι αρκετά προσεγμένη και με σεβασμό στο πρωτότυπο υλικό και τα σκηνικά είναι ωραία δομημένα αποτυπώνοντας ιδανικά το κλίμα της εποχής με την σκηνοθεσία αν μη τι άλλο να κάνει καλή δουλειά.

Με μια ωραία σκηνοθετική προσέγγιση και το κλίμα της να σε προδιαθέτει για κάτι πολύ καλό, αν μη τι άλλο περιμένεις μια εμβάθυνση της ιστορίας και σε μεγάλο βαθμό την ανάλυση του υπάρχοντος θέματος, ωστόσο εκεί που πρέπει να κάνει την διαφορά, παραμένει στατική.

Βλέπεται μεν με ενδιαφέρον, η ώρα κυλάει γρήγορα ωστόσο η προσέγγιση και η ματιά που διάλεξε ο Noir δεν αφήνει περιθώρια για ανάπτυξη του στόρι αλλά και των μηνυμάτων που ήθελε να περάσει η original ταινία, με την ματιά του να είναι καθαρά διεκπεραιωτική και τίποτα παραπάνω.

Περιμένεις να δεις περισσότερα πράγματα και μια ιστορία που θα σου κρατήσει το ενδιαφέρον, ωστόσο ο αλλοπρόσαλλος ρυθμός και η μη ικανότητα για το κάτι παραπάνω πέρα από μια ρηχή αφήγηση των γεγονότων, καθιστούν την ταινία μια χαμένη ευκαιρία.

Μπορεί να υπάρχουν λίγες σκηνές μεγάλης έντασης προς το τέλος της ταινίας, αλλά ειδικά το πρώτο μέρος δεν καταφέρνει να προσφέρει πολλές αξιόλογες στιγμές, παρόλο που όπως αναφέρουμε σε καμία περίπτωση δεν την λες αδιάφορη.

Το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας κινείται μηχανικά και αυτό είναι αρνητικό, την ώρα που από το trailer έχεις προετοιμαστεί για μια ταινία πολλά υποσχόμενη και αν μη τι άλλο μια αξιοπρεπή προσπάθεια που δεν θέλει να αντιγράψει την πρωτότυπη, άσχετα αν σε σημεία το κάνει και αυτό.

Σίγουρα η ταινία προσπαθεί να αφηγηθεί την ιστορία που αγγίζει τα όρια των ηθικών (και άλλων) προεκτάσεων, ωστόσο ενώ τα καταφέρνει αρκετά καλά σε πολλούς τομείς, εκεί που χρειάζεται δεν μπορεί να προσφέρει το ένα κλικ παραπάνω που χρειάζεται για να δώσει μια ακόμα καλύτερη ταινία.

ταινία Papillon είναι μεν ενδιαφέρουσα, δεν μπορείς να πεις ότι θα βαρεθείς, ωστόσο για να πούμε την αλήθεια η διαχείριση του θέματος σε μερικά σημεία ήθελε το κάτι παραπάνω, για να μπορέσει να δώσει μεγαλύτερη υπόσταση στους ενδιαφέροντες αλλά ημιτελείς χαρακτήρες και το στόρι που είχε μεγαλύτερο βάθος.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ★★.5

– Ακόμα, μπορείτε να δείτε:


0
Λεπτά
 
  • Charlie Hunnam
  • Rami Malik 
  • Eve Hewson
 

Papillon Trailer


Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.