Μεσάνυχτα στο Παρίσι – Κριτική ταινίας

0
703
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 1    Average: 2/5]

Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 1    Average: 2/5]

Διάρκεια: 95′

Πρωταγωνιστούν: Όουεν Γουίλσον, Μάικλ Σίν, Ρέιτσελ Μακ Άνταμς, Άντριεν Μπρόντι, κ.α.

Ο Gil και η Inez εκδράμουν για το Παρίσι στα πλαίσια ενός επαγγελματικού ταξιδιού των γονιών της Inez. Οι δυο τους είναι ερωτευμένοι, αρραβωνιασμένοι και σκοπεύουν να παντρευτούν το προσεχές φθινόπωρο. Ο Gil ωστόσο είναι ένας συγγραφέας που παλεύει να βρει την έμπνευσή του, λατρεύει το Παρίσι και θα ήθελε πολύ μετά το γάμο τους να μετακομίσουν εκεί. Η Inez από μεριάς της δε συμμερίζεται το όνειρο αυτό καθώς επίσης και το θαυμασμό που τρέφει εκείνος για τη δεκαετία του ’20. Όταν εκείνη θα βγει για χορό με φίλους της, ο Gil θα βρει την ευκαιρία για ένα μεταμεσονύκτιο περίπατο, κατά τον οποίο θα συνειδητοποιήσει πως η πόλη αυτή αποτελεί μία αστείρευτη πηγή έμπνευσης για τη δουλειά του. Όσο όμως εθίζεται σε αυτούς τους νυχτερινούς περιπάτους που τον οδηγούν όλο και πιο κοντά στην καρδιά της πόλης, τόσο περισσότερο απομακρύνεται από τη γυναίκα που σχεδιάζει να παντρευτεί.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 3,5 / 5

Ακούραστος ο Γουντι Άλεν, συνεχίζει ακάθεκτος ακόμα και στα 75 του χρόνια και προσφέρει καλές ταινίες, που λείπουν από το σύγχρονο Χόλιγουντ ειδικά στον τομέα των ρομαντικών ταινιών, που πάει από το κακό στο χειρότερο. Σαν το παλιό κρασί, λοιπόν, ο Άλεν συνεχίζει την περιήγηση στην Ευρώπη και μετά από το Λονδίνο (Match Point και Cassandra’s Dream) και την Βαρκελώνη (Vicky Christina Barcelona), επιλέγει το γοητευτικό Παρίσι, για να στήσει μαεστρικά την καινούργια ιστορία του.

Η ευφάνταστη ιστορία του Midnight in Paris εστιάζει στον Όουεν Γουίλσον, του οποίου η “τρέλα” ταιριάζει απόλυτα με τον διφορούμενο χαρακτήρα που υποδύεται. Πιο ανάλαφρος από προηγούμενες ταινίες του (Vicky Christina Barcelona, Whatever Works) και σίγουρα καλύτερος από το περσινό μέτριο You will meet a tall dark stranger, τοποθετεί τον θεατή στην Γαλλία του ’20, βάζοντας μέσα σπουδαίες προσωπικότητες, όπως Χέμινγουέι, Πικάσο, Νταλί και άλλους.

Αν και σε μερικά σημεία μοιάζει λίγο χαοτικός, η γραφή του παραμένει ακόμα σπουδαία και κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον, χωρίς να κουράζει (με εξαίρεση ελάχιστα σημεία). Απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια, να είναι ταυτισμένος ο θεατής με το στυλ του Γούντι ‘Αλεν, διότι οι αμύητοι ίσως βαρεθούν.

Νοσταλγικός λοιπόν, ο σπουδαίος δημιουργός αποδεικνύει για άλλη μια φορά (όχι ότι χρειάζεται) ότι είναι ακόμα ένας από τους κορυφαίους σκηνοθέτες του Χόλιγουντ, θίγοντας αρκετά από τα συνηθισμένα ζητήματα του και μας χαρίζει ακόμα μια ωραία ταινία του.

Το Παρίσι λειτουργεί άψογα σαν χώρος εκτέλεσης της δημιουργίας του και φυσικά οι διάλογοι του είναι εξαίσιοι στο μεγαλύτερο μέρος και με τις χαρακτηριστικές πινελιές χιούμορ να “δένουν” εκεί που χρειάζεται, υπάρχουν για άλλη μια φορά ατάκες αξιομνημόνευτες. Όσον αφορά το κάστ, όπως αναφέρθηκε η ταινία επικεντρώνεται στον Όουεν Γουίλσον, στον οποίο ταιριάζει γάντι ο ρόλος, ενώ οι υπόλοιποι ηθοποιοί έχουν μοιρασμένους ρόλους.

Εν ολίγοις, το Midnight in Paris είναι ακόμα μια καλή ταινία από έναν εξαίρετο δημιουργό, ο οποίος δεν λέει να σταματήσει και έχει δρομολογήσει την επόμενη του ταινία The Bop Decameron για το 2012 αυτή τη φορά με προορισμό την Ρώμη.


Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.