Ο Υπέροχος Gatsby – Κριτική ταινίας

0
565
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 4    Average: 3/5]

Διάρκεια: 143′
Πρωταγωνιστούν: Leonardo Di Caprio, Tobey Maguire, Carrey Malligan, Joel Edgerton, κ.α.

Ο επίδοξος συγγραφέας Νικ Κάραγουεϊ φεύγει από τις μεσοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ για να πάει στη Νέα Υόρκη της Άνοιξης του 1922, μιας εποχής που χαρακτηρίζεται από τα χαλαρά ήθη, την πομπώδη τζαζ, την κυριαρχία του λαθρεμπορίου και της ακμής του χρηματιστηρίου. Κυνηγώντας το δικό του Αμερικανικό Όνειρο, ο Νικ θα βρεθεί δίπλα στον μυστηριώδη και κοσμικό εκατομμυριούχο Τζέι Γκάτσμπυ και κοντά στην ξαδέρφη του, Ντέζι, και τον ερωτύλο γαλαζοαίματο σύζυγό της, Τομ Μπιουκάναν. Κάπως έτσι, ο Νικ θα χαθεί στον ελκυστικό κόσμο των κροίσων, της ψευδαίσθησης, του έρωτα και της απάτης τους. Καθώς ο Νικ βιώνει τα όσα συμβαίνουν μέσα κι έξω από τον κόσμο στον οποίο πλέον ζει, καταγράφει την ιστορία του ατελέσφορου έρωτα, των αδιάφθορων ονείρων που αποτελούν σημεία αναφοράς για τη σύγχρονη εποχή.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ:  3,5 / 5

Το Great Gatsby αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα μυθιστορήματα στο παγκόσμιο στερέωμα. Μην περιμένετε να διαβάσετε κριτική ανάλογα με το βιβλίο για δύο λόγους: 1)Το βιβλίο δεν το έχω διαβάσει, 2) Πιστεύω ότι είναι σε γενικές γραμμές άστοχη η σύγκριση γιατί αλλιώς εκλαμβάνεται κάποιος το βιβλίο και αλλιώς την ταινία. Είναι καθαρά καλλιτεχνικό και υποκειμενικό θέμα. Οπότε ας μιλήσουμε ΜΟΝΟ για την ταινία.

Ο Buzz Lurhmann (Moulin Rouge) είναι ένας από τους σκηνοθέτες που δεν βλέπουμε πολύ συχνά στην μεγάλη οθόνη (5 ταινίες σε 20 χρόνια). Όταν αποφασίσει να κάνει ταινία όμως, το κάνει με εντυπωσιακό τρόπο. Άλλοτε πετυχαίνει (Μoulin Rouge) και άλλοτε καταλήγει ή σε φιάσκο (Romeo and Juliet) ή σε μια πομπώδη φλυαρία (Αustralia). Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια εντυπωσιακή και επιβλητική παραγωγή, που θέλει να τονίσει την θετική και αρνητική χροιά του πλούτου και κυρίως το γεγονός ότι ακόμα και ο πιο πετυχημένος άνθρωπος στον κόσμο δεν είναι τέλειος. Το κατά το κοινώς λεγόμενο “ο πλούτος δεν φέρνει την ευτυχία”.

Έτσι λοιπόν, η ταινία χωρίζεται ουσιαστικά σε δυο μέρη, στο πρώτο το οποίο είναι γεμάτο από τραγούδια, χορό και πάρτυ (εκπληκτικό το soundtrack της ταινίας, άσχετα αν ο Jay-Z και η Beyonce δεν πολυκολλάνε με την εποχή), γεμάτο από χρώματα και περίεργες σκηνές. Το δεύτερο μέρος όμως που είναι φυσικά και το καλύτερο αλλά και αυτό με την περισσότερη ένταση, περιλαμβάνει και την ουσία της ταινίας και προφανώς και του βιβλίου. Μπορεί μερικά κομμάτια να ακουστούν απλοϊκά για την εποχή μας, αλλά λάβετε υπόψιν σας ότι μιλάμε για την δεκαετία του ’20. Με ότι συνεπάγεται αυτό σε όλους τους τομείς.

Το πρώτο μέρος μπορεί να φανεί υπερβολικό και αυτάρεσκο σε κάποια σημεία (και είναι αρκετά over the top σε μερικές σκηνές), ωστόσο μετά το τέλος της ταινίας αν το συγκρίνει κανείς με το δεύτερο μέρος θα καταλάβει ότι κάπου στέκει το όλο θέμα. Δεν θέλω να αποκαλύψω περισσότερα, γιατί πραγματικά καλύτερο είναι ή να μην έχετε διαβάσει το βιβλίο ή να μην σας έχουν αποκαλύψει τίποτα από αυτό το κομμάτι. Μπορεί να μην πέσετε από τα σύννεφα με κάποια σημεία της, αλλά πραγματικά τα μηνύματα που προσπαθεί να περάσει ίσως είναι και πιο επίκαιρα από ποτέ.

Η σκηνοθεσία του Lurhmann είναι εντυπωσιακή (σε σημείο που το παρακάνει ώρες-ώρες), σε συνεπαίρνει πολλές φορές και αποτυπώνει πολύ ωραία αυτό το σύμπαν του πλούτου και της χλιδής, με ωραίες χρήσεις πλάνων αλλά και των χρωμάτων, όποτε το επιβάλλει η πλοκή και το κλίμα της ταινίας.

Οι ηθοποιοί ερμηνεύουν ωραία και επιτυχημένα τους ρόλους τους αποδεικνύοντας το ταλέντο τους. Για τον Di Caprio τι να πρωτοπούμε. Δίνει ένα ακόμα ρεσιτάλ στον κεντρικό ρόλο, κι ας μην είναι από τις καλύτερες ερμηνείες της καριέρας του (ποια να πρωτοδιαλέξεις βέβαια). Υπηρετεί με απόλυτη προσήλωση τον χαρακτήρα του και δίνει ακόμα μια μεγάλη ερμηνεία, απλά κάνοντας τα βασικά.

Ο Tobey Maguire (o πρωτος Spiderman) παίζει και αυτός με απόλυτη ακρίβεια τον συνηθισμένο geek ρόλο του και αποτελεί μια μικρή έκπληξη, διότι να πω την αλήθεια δεν τον θεωρώ και κανένα σπουδαίο ηθοποιό, αλλά εδώ ανταποκρίνεται πολύ καλά στις ανάγκες του ρόλου.

Η Carrey Malligan θα μπορούσε να είναι πιο καλή στον ρόλο της από την αρχή, αφού σε μερικά σημεία το “χάνει” λίγο, ωστόσο ανταποκρίνεται μια χαρά στο φινάλε εκεί όπου χρειάζεται και αποδεικνύει ότι πρόκειται για top class ηθοποιό και φτιαγμένη για δύσκολους και απαιτητικούς ρόλους.

Τέλος, πολύ θετική εντύπωση κάνει ο Joel Edgerton (Warrior) στον ρόλο της συζύγου της Malligan και αυτός με την σειρά του είναι εξαιρετικός και δίνοντας μια στιβαρή ερμηνεία, βγάζει ένταση στις σκηνές του. Ακόμα ένας πολλά υποσχόμενος και σταθερός ηθοποιός, μένει να το αποδείξει και στο μέλλον.

Για να συνοψίσουμε, το Great Gatsby πρόκειται για μια φαντασμαγορική και δυνατή ταινία, η οποία σίγουρα δεν πρόκειται να αφήσει κανένα θεατή ασυγκίνητο και έχει να περάσει πολλά μηνύματα, τα οποία μπορούν να χρησιμεύσουν ειδικά στην εποχή μας.


Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.