The Guest – Κριτική Ταινίας

0
1343
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 0    Average: 0/5]

Διάρκεια: 99′

Πρωταγωνιστούν: Νταν Στίβενς, Σίλα Κέλι, Μάικα Μονρό, κ.α.

Η ιστορία ακολουθεί τον Ντέιβιντ, έναν φιλικό και εξυπηρετικό νεαρό στρατιώτη, ο οποίος φτάνει στο κατώφλι της πόρτας της οικογένειας Πίτερσον, λέγοντάς τους ότι είναι φίλος του γιου τους, που χάθηκε στο καθήκον. Οι Πίτερσον υποδέχονται τον Ντέιβιντ στο σπίτι τους, αλλά και στη ζωή τους. Όταν όμως αρχίζουν ξαφνικά να πεθαίνουν άνθρωποι στην πόλη, η έφηβη κόρη τους, η Άννα, αρχίζει να αναρωτιέται αν κρύβεται ο Ντέιβιντ πίσω από όλα αυτά. Όταν οι υποψίες της Άννα γίνονται όλο και πιο έντονες, θα καταφέρει τελικά να κρατήσει ασφαλή την οικογένειά της ή θα είναι πια αργά;

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 3 / 5

Πραγματικά αυτό δεν το περιμέναμε. Υπάρχουν μερικές ταινίες που σε ξεγελάνε και μπορούν να σε εκπλήξουν είτε δυσάρεστα, είτε ευχάριστα. Το Guest ανήκει σίγουρα στην δεύτερη κατηγορία, μιας και από το trailer δεν προμηνύεται τίποτα απ’ ότι επακολουθεί στην ίδια την ταινία.

Οι δημιουργοί του περσινού αξιοπρεπέστατου gore You ‘re Next, έφτιαξαν μια φαινομενικά απλή περιπέτεια με γερές δόσεις θρίλερ μυστηρίου, η οποία εν τέλει δεν είναι ότι φαίνεται. Εκεί που είσαι έτοιμος να παρακολουθήσεις μια ταινία δράσης μια από τα ίδια, η ταινία καταλήγει από λεπτομέρειες να μην γίνεται cult.

Με στρωτό σενάριο και κλιμακούμενη δράση, ο σκηνοθέτης Adam Wingard καταφέρνει να ισορροπήσει την βία και το μαύρο χιούμορ, καταφέρνοντας παράλληλα να κάνει και σάτιρα σε μερικά σημεία, έχοντας έναν cool και badass Dan Stevens, ο οποίος υποδύεται με άνεση τον κεντρικό χαρακτήρα.

Φυσικά, η μεγάλη αγωνία της ταινίας είναι ποιος πραγματικά είναι ο πρωταγωνιστής και τι ρόλο βαράει. Ο σκηνοθέτης δεν ανοίγει γρήγορα τα χαρτιά του και μόνο προς το τέλος μαθαίνουμε τι πραγματικά συμβαίνει και αν όντως λέει αλήθεια ή ψέματα. Αυτό που βγαίνει προς το τέλος είναι ούτε κρύο, ούτε ζέστη και είναι από τα (λίγα) κομμάτια της ταινίας που θα μπορούσαν να είναι κάπως καλύτερα.

Η διαφορά του Guest με τις κοινότυπες περιπέτειες είναι το στυλ της που ίσως ώρες ώρες να παραπέμπει κάπως σε Drive του Nicolas Winding Refn, με τον συνδυασμό της μουσικής και των βίαιων σκηνών, με γερές δόσεις χιούμορ σαν ιδανικό περιτύλιγμα, με μπόλικες σινεφίλ αναφορές σε ταινίες και μουσικές των 80’s. Ειδικότερα στο τελευταίο ημίωρο υπάρχει ρεσιτάλ κινηματογράφησης, με αποκορύφωμα την σκηνή στο φινάλε.

Σαφέστατα υπάρχουν και υπερβολές και κάποιες σκηνές που ίσως αν είχαν αποφευχθεί θα μιλούσαμε για ένα cult classic αυτή τη στιγμή, μιας και ο ρυθμός δεν είναι τόσο σταθερός όσο θα θέλαμε, ωστόσο το Guest έτσι κι αλλιώς είναι μια ταινία που καταφέρνει εν τέλει τον στόχο του και με το παραπάνω: να ξεχωρίσει από τον σωρό των αντίστοιχων ταινιών του είδους.

Μια ταινία που όσο περνάει η ώρα, αρχίζεις και υποπτεύεσαι ότι δεν έχεις να κάνεις με μια απλή περιπέτεια που θα αναφέρετε στον πατριωτισμό των στρατιωτών και τις μεταπολεμικές τους τραυματικές συνέπειες. Για να μην παρεξηγηθούμε, δεν λέμε ότι η ταινία είναι για Όσκαρ ή τέλος πάντων ότι πιο πρωτότυπο είδαμε τελευταία, αλλά είναι καλό να βλέπεις κάτι φρέσκο με αρκετό στυλ, εξαιρετικό συνδυασμό καλής μουσικής και δράσης και επίσης μπόλικες αναφορές στα δοξασμένα 80’s, από όποια πλευρά κι αν το δεις.

Συνοψίζοντας, το Guest είναι μια ευχάριστη έκπληξη, μια ταινία άκρως διασκεδαστική μέσα στην υπερβολής της και αν πρόσεχε κάποια πραγματάκια, θα μιλούσαμε για μια cult ταινία και σίγουρα μια από τις τεράστιες εκπλήξεις των τελευταίων χρόνων. Αξίζει πάντως της προσοχής σας και αποτελεί μια καλή επιλογή, για όποιον θέλει κάτι το διαφορετικό, αλλά όχι κάτι βαρύ και… ασήκωτο.


Cineramen
Νίκος Δρίβας

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.