X-Men: First Class – Κριτική ταινίας

0
477

Διάρκεια: 132′
Πρωταγωνιστούν: Μάικλ Φασμπέντερ, Τζέιμς ΜάκΑβόι, Τζένιφερ Λόρενς, κ.α.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 3,5 / 5

Πριν οι Τσαρλς Ξαβιέ και Έρικ Λενσέρ πάρουν τα ονόματα Professor X και Magneto αντίστοιχα, ήταν δύο νέοι άντρες που ανακάλυπταν τις δυνάμεις τους για πρώτη φορά. Πολύ πριν γίνουν οι μεγαλύτεροι εχθροί, ήταν κολλητοί φίλοι, δούλευαν μαζί – αλλά και με άλλους μεταλλαγμένους – για να σταματήσουν τη μεγαλύτερη απειλή που είχε γνωρίσει ποτέ ο κόσμος. Στην πορεία όμως, δημιουργείται μια ρήξη ανάμεσά τους, που οδηγεί στον αιώνιο πόλεμο μεταξύ της Αδελφότητας του Magneto και των X-Men του Professor X.

Ένα χρόνο και κάτι μήνες μετά την ευχάριστη έκπληξη Kickass, ο σκηνοθέτης Μάθιου Βόν, καταπιάνεται με ένα εξαιρετικά τολμηρό εγχείρημα, το reboot των X-Men. Δηλαδή, την προσπάθεια επεξήγησης του πως δημιουργήθηκαν οι λατρεμένοι ήρωες της Marvel, που απολάυσαμε και στις προηγούμενες ταινίες (ειδικά στις εξαιρετικές δυο πρώτες του Σίνγκερ). Το reboot έγινε εξαιρετικά στον Βatman, συμπαθητικά στον Σούπερμαν, θα γίνει του χρόνου στον Σπάιντερμαν και φυσικά δεν μπορούσαν να λείπουν οι X-Men, από αυτη την τακτική του Χόλιγουντ. Και ενώ η ιδέα αυτή εμπεριέχει ένα μεγάλο ρίσκο, ο Βόν τα καταφέρνει εξαιρετικά και ανανεώνει τον μύθο των μεταλλαγμένων υπερηρώων. Καταρχήν, ξεκίνησε από τα βασικά, δηλαδή το κάστ της ταινίας, το οποίο είναι πραγματικά φανταστικό, ειδικά στους βασικούς ρόλους που εστιάζει. Πραγματική αποκάλυψη πάντως είναι ο Μάικλ Φάσμπίντερ στον ρόλο του Magneto (γνωστός από την ταινία Hunger που προκάλεσε σάλο το 2008) και αποδεικνύει ότι έχει όλο το μέλλον μπροστά του. Φυσικά και ο ταλαντούχος Τζέιμς ΜάκΑβόι δεν πάει πίσω στον ρόλο του Professor X, ενώ εξαιρετικός είναι ο Κέβιν Μπέικον στον ρόλο του “κακού” Σεμπάστιαν Σό, που θέλει να βάλει σε πόλεμο δυο χώρες (Αμερική και Ρωσία), έναν χαρακτήρα ίσως από τους πιο εμπνευσμένους που έχουμε δεί σε παρόμοιες ταινίες και που θα ταίριαζε ιδανικά σε ταινία του Τζέιμς Μπόντ.

Ένα ακόμα θετικό στοιχείο της ταινίας είναι το στιβαρό σενάριο και η πολύ καλή αναλυση των χαρακτήρων , ένα πρός έναν ακόμα και του πιο (θεωρητικά) ασήμαντου. Ο Βόν περιόρισε την δράση (όχι ότι απουσιάζει βέβαια) και έδωσε μεγαλύτερη βάση στην δημιουργία των μεταλλαγμένων ξεκινώντας από πολύ παλιά και συγκεκριμμένα το 1944. Όπως είναι λογικό, επικεντρώνεται στους δυο πρωταγωνιστές-φίλους και μετέπειτα εχθρούς και τα κίνητρα τους εναντίον του Σο και όχι μόνο. Παρά τα 132 λεπτά της, η ταινία είναι εύπεπτη και δεν κουράζει καθόλου, παρόλο που δεν υπάρχει τόση πολλή δράση, όση μας είχαν “κακομάθει” οι τελευταίες δυο ταινίες. Ένα επίπεδο (και βάλε) πιο πάνω από τις δυο τελευταίες ταινίες (X-Men: Last stand και Wolverine) και λίγο κατώτερο από την δεύτερη ταινία της σειράς, η οποία παραμένει και η κορυφαία. Δεδομένα, αξίζει τον κόπο να την δούν οι fan και των Χ-men και γενικότερα των κόμικ και είναι σίγουρο ότι δεν θα χάσουν. Υπάρχει και ένα cameo, το οποίο βγάζει πολύ γέλιο, που ίσως κάποιοι έχουν πληροφορηθεί, αλλά για χάρη των υπολοίπων δεν θα γίνει spoiler. Μια αν μη τι άλλο ολοκληρωμένη ταινία στο είδος της, που θα ικανοποιήσει τους πάντες.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.